what if...
...there is always a cost.19 Ιουλ 2026
24 Δεκ 2025
M_m'25
δεν σημαίνει τίποτα ο χρόνος αν δεν περιβάλλεται από ήχους κι εικόνες που εγώ επέλεξα
f/s: Boiling Point (2021) one-shot chef's Xmas rush / Soundtrack to a Coup d'Etat (2024) / My Generation (2017) documentary with Michael Caine + '60s music & ethics / Youth (2015) Michael Caine / The Assessment (2025) Wanda's sci-fi here / καλοκαίρι στην πόλη: When Fall Is Coming / Quand vient l'automne (France, 2024) / EL47 (Spain, 2024) /Salt Path) UK, 2024) / Mediterraneo: The Law of the Sea (Spain, 2021) ναυαγοσώστες στη Λέσβο / Weapons (2025) σαχλαμάρα να δεις σε θερινό, τουλάχιστον είχε δροσιά / Nineteen Eighty-Four (1984) / Fahrenheit 451 (1966) / The Life of Chuck (2024) πανέμορφη ιστορία ζωής ενός 39χρονου (Stephen King story) / Untamed (2025) mini series / Αίας (Θέατρο Γης) / Μια άλλη Θήβα (Θέατρο Δάσους) / Paul Thomas Anderson: Phantom Thread (2017) ο μόδιστρος και τα μανιτάρια, Magnolia (1999) το τρίωρο, One Battle After Another (2025) περιπέτεια, μαύρο χιούμορ, γρήγορο έργο και καλή μουσική / Task (mini series, 2025) θα ήταν μια καλή ταινία / Steve (2025) είναι μια κακή ταινία / Caught Stealing (2025) σκοτωμοί του Aronofsky / The Lowdown (mini series, 2025) Ethan Hawke & Kyle / Sentimental Value (2025) τραύματα οικογενειακά, καλλιτεχνικά αδιέξοδα, λύτρωση; / Dark (2017-20 re-watch), Costellation (2024 re-watch) / The Midwich Cuckoos (UK mini series, 2022) / TIFF66/'25: Real Faces BE, Whitetail NE/IR, Πιτσιρίκες - Mosquitoes IT, Jossain on valo joka ei sammu (A Light That Never Goes Out) FI, Joan of Arc ICE, VHS - Kahloucha TUN, Stepne UKR. Lesbian Space Princess AU / Bugonia (2025) αυτό είναι τέλος! επιτέλους! / Pluribus (series 2025) / Nuremberg (2025) / Στο Νησί του Αμρούμ | Amrum (2025) / The Wilderness (2025) / Berlinguer, The Great Ambition (2024) / Slow Horses (2022-25 re-watch) / Father Mother Sister Brother (2025) Jim Jarmusch - Μητσάρας, καμιά οικογένεια δίχως τράυματα!
Καθαρό, καλοπροαίρετο ροκ κάθε εποχής, παιγμένο απλά και συνετά, στο σήμερα αλλά και στο διηνεκές, ο δίσκος αυτός είναι μια απλή άσκηση χωρίς υπερβολές. Κι ας κινείται στα ασφαλή μονοπάτια των τελευταίων σαράντα ετών - εδώ το ζητούμενο δεν είναι ο εντυπωσιασμός, αλλά η συνειδητοποίηση ότι όλα περνούν· ποτέ ξανά δεν θα είσαι νέος, οπότε καλό είναι να κάνεις αυτό που θέλεις χωρίς να δίνεις σημασία στις σειρήνες.
Η αυτογνωσία κρατά το χέρι της καθημερινής ανεξαρτησίας μακριά από βηματοδότες και μαζί πλέκουν ένα παιχνίδι γνώριμων ρυθμών και ωμών φωνητικών. Όχι, δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο.
5 Δεκ 2025
The Necks – Disquiet (Fish Of Milk, 2025)
The Necks: ξεκίνησαν τη δισκογραφική τους πορεία με το ‘Sex’ του 1988 — μια πρώτη κυκλοφορία (και όχι η πρώτη ηχογράφηση) που ήδη χαράζει τα όρια του δικού τους σύμπαντος. Και φτάνουν σήμερα στο ‘Disquiet’: μια πρόσφατη (και όχι τελευταία) εμπνευσμένη κυκλοφορία. Ένα τριπλό CD, περίπου τριών ωρών, από τρεις Αυστραλούς μουσικούς που παίζουν πιάνο, μπάσο και τύμπανα (μεταξύ άλλων), και που γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα πώς να ξεδιπλώνουν τον χρόνο μέσα από τα μανίκια και τις σημειώσεις τους.
Φυσικά και είναι jazz. Και αυτοσχεδιαστικό. Και τελετουργικό, avant-garde, διαλογιστικό, ανοιχτό όσο χρειάζεται για να το κατανοεί ο ακροατής, με ερμηνεία και διανόηση. Οι δίσκοι αυτοί δεν υπακούν σε γραμμική σειρά, δεν έχει νόημα η αρίθμηση. Το ‘Disquiet’ θα μπορούσε να είναι ο δεύτερος ή ο προτελευταίος τους δίσκος — έχει εκείνη την ιδιότητα των έργων που στέκονται έξω από τις χρονολογίες.
Είναι από τις περιπτώσεις όπου διαβάζεις το όνομα τους - The Necks και απλώς αφήνεις τις ώρες σου να χαράξουν μικρές εσοχές στη μνήμη, μέσα από τις ακροάσεις - τις αναμνήσεις - τα όνειρα και τη θολή πραγματικότητα. Το ‘Disquiet’ είναι βαθύ, με εναλλαγές και ατμόσφαιρα που επικρατεί σαν χειμωνιάτικη ομίχλη. Είναι χαοτικό και ταυτόχρονα ζωντανό, ένας ήχος που αναδεύεται αργά κι ασταμάτητα.
Είναι, με λίγα λόγια, το ‘Disquiet’. Ένας ακόμη κύκλος στο τελετουργικό τους — και ένας ακόμα λόγος να τους τιμάς.
23 Νοε 2025
26 Οκτ 2025
25 Οκτ 2025
Μουσικές για ύπνο
Όλα αυτά τα ονόματα με τις πολλές κυκλοφορίες δίσκων που αξίζουν τις συνεχόμενες πολύωρες ακροάσεις κατά τη διάρκεια του συνειδητού ή ασυνείδητου ύπνου αποδεικνύουν την τεράστια σημασία του θεσμού των άλμπουμ. Κάτι που ο σύγχρονος εχθρός Spotify προσπάθησε να απαξιώσει και οι υπόλοιποι μπαχαλάκηδες της ακρόασης τύπου Youtube καταστρέφουν με τις ασύδοτες καπιταλιστικές διαφημίσεις τους. Πίσω στο κυρίως θέμα πριν γίνει αναφορά στο έργο του Jandek και αρχίσουν οι αϋπνίες και οι αγόγγυστες συνταγογραφήσεις υπνωτικών χαπιών.
Ετσι τυχαία κάπου εκεί ανάμεσα στα ανέμελα δροσερά απογεύματα και την αφύπνιση του εγκεφάλου ήρθε κι έπεσε σαν κουτσουλιά γλάρου από τον φθινοπωρινό ουρανό το πρόσφατο πόνημα των The Dwarfs Of East Agouza με τίτλο Sasquatch Landslide (να και κάτι καλό να ακούσω για τον τρέχον μήνα - τρις), μια κυκλοφορία της Constellation από τον Καναδά που στην αρχή της ιστορίας της οι δίσκοι των Do Make Say Think και Fly Pan Am ήταν εξαιρετική συντροφιά στον ύπνο. Η αλήθεια να λέγεται, για να καταφέρεις να έχεις άποψη για τις δουλειές του Alan Bishop και του Sam Shalabi είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσεις για ακροάσεις και ένα αρκετό μεγάλο μέρος του χρόνου σου για ύπνο. Ξεκινάς με αυτόν τον πρόσφατο και κατευθύνεσαι προς τα πίσω στα χρόνια σταματώντας μόνο στα High Tide In The Lowlands (2023), The Green Dogs Of Dashour (2020), Rats Don't Eat Synthesizers (2018) και The Dwarfs Of East Agouza / Bes (2016).
Όλα τα παραπάνω έχουν δοκιμαστεί πολλάκις. Δεν υπάρχει φόβος να τα δοκιμάσετε αρκεί να είστε μόνος / μόνη στο κρεβάτι. Είναι βέβαιο οπότε ότι θα σας δυσκολέψει να τα αξιολογήσετε και να τα ευχαριστηθείτε αν κοιμάστε με παρέα. Παρόλα αυτά υπάρχουν λύσεις. Ενδεικτικά αναφέρονται δύο: Α. Ακολουθήστε τη σύγχρονη τάση να κοιμάστε χωριστά και Β. Χαρίστε ωτοασπίδες στο έτερον ήμισυ σας. Η ζωή είναι μικρή και τα μουσικά έργα που αξίζουν να ακουστούν πολλά, πάρα πολλά…
Προτεινόμενο κομμάτι: The Dwarfs Of East Agouza - A Body To Match
20 Οκτ 2025
30 Σεπ 2025
1 Ιουλ 2025
M_m'25
Who Let The Dogs Out? - Lambrini Girls (01/25) gay angry punk sluts from Brighton
30 Μαΐ 2025
Το Φοινικικό Σχέδιο / The Phoenician Scheme (2025) Wes Anderson
18 Μαΐ 2025
26 Μαρ 2025
6 Μαρ 2025
Painting the Horse's Nose in the Wrong Place - Alan Jenkins and The Kettering Vampires (2024)
Η νέα κυκλοφορία ενός ακόμα δίσκου του Alan Jenkins είναι σαν την επίσκεψη του φίλου από τα παλιά. Όποια κι αν είναι η συγκυρία, καλή στιγμή ή δύσκολη, μεταξύ προγεύματος ή δείπνου, χρειάζεται ελάχιστος χρόνος για να βρεις τη διάθεση να απολαύσεις μερικά λεπτά με τον παλιόφιλο. Ενίοτε ο χρόνος δεν έχει σημασία και τα λεπτά γίνονται μερικοί διπλοί δίσκοι με επιπλέον διάρκεια. Δεν χρειάζεται να απαριθμήσω τα πολλά μουσικά σχήματα που έχει δημιουργήσει τα τελευταία πενήντα χρόνια, είναι η στιγμή να ασχοληθώ μόνο με τους Kettering Vampires και την πιο πρόσφατη ολοκληρωμένη κυκλοφορία τους Painting the Horse's Nose in the Wrong Place.
Η σουρεαλιστική διάθεση που μας συντροφεύει όλα αυτά τα χρόνια είναι ξεκάθαρη από τον τίτλο ακόμα. Είκοσι οκτώ συνθέσεις, κάποιες με στίχους - κάποιες χωρίς, ούτε μία όμως δίχως ταυτότητα, ούτε μία που δεν θα με κάνει να αλλάξω πλευρό ή ανασηκώσω το αριστερό μου βλέφαρο έστω για τρεις φορές. Ο Alan Jenkins είναι ο λόγος για τον οποίο κανένας νέος δεν θέλει πια να πιάσει μια κιθάρα ή τις μπαγκέτες από ένα σετ ντραμς και να αρχίσει να στίβει το μυαλό του για έμπνευση ή άλλα σημεία του σώματός του για ενέργεια. Παρακαλώ αν υπάρχει κάποιο θέμα με την επιλογή του φύλου που χρησιμοποιείται παραπάνω ως παράδειγμα αλλάξτε ποικιλοτρόπως μόνοι σας. Είστε ελεύθεροι να ψηφίζετε, μπορείτε να κάνετε και αλλαγές. Και εξηγούμαι… σε καμία περίπτωση δεν είσαι αναγκασμένος να καταλάβεις τι τραγουδάει ο Alan, τι παίζει ο Alan, τι υπονοεί εκείνη η υποδιαστολή πριν το ρήμα, δεν απαιτεί εξηγήσεις στα εξώφυλλα και στους τίτλους. Ο Allan στοιβάζει τα όνειρά του με λέξεις και ήχους και εσύ είσαι απέναντι, δίπλα, μέσα, με στόχο ζωής να ερμηνεύσεις με βάση τα δικά σου συναισθήματα, τις προσωπικές εμπειρίες και ανάγκες. Αυτή είναι η δυσκολία με τον σημερινό μουσικό που έχει όλα τα εργαλεία, τόσο χειροπιαστά όσο και τεχνητά και είναι κοινωνικά υποχρεωμένος να εξηγήσει τις σκέψεις του (αν έχει) και να τις βάλει σε μία επιτρεπτή και αποδεκτή σειρά (αν μπορεί). Ενώ ο Alan είναι έτοιμος να απαντήσει στους CEO της προσωπικής του δισκογραφικής εταιρείας (Cordelia Records) αρχικά με ενθαρρυντικά σχόλια: Your Works are so Peculiar, στη συνέχεια με τον κρυπικό τρόπο του: I am the Socket, σε περίπτωση πολυεθνικού δακτύλου θα πει: Mit Unserer Liebe, θα κάνει σε κάθε υπόθεση ερωτήσεις του τύπου: Shall We Change Our Insect T-Shirts, θα βοηθήσει στους υπολογισμούς: Calculating the Age of Bread, φυσικά και θα δώσει απλές απαντήσεις: Eight Women Named Aeroplane αλλά και πιο σύνθετες: Alphabetical List of Human Flies, ενώ στο τέλος θα επέλθει η λύτρωση με ξεκάθαρο τρόπο: Featherless Ostriches / Bioengineered Christ Fishes. Αν υπάρχει η ελάχιστη αμφιβολία ότι και αυτός ο δίσκος είναι μια απλή αποτύπωση με τον τόσο do-it-yourself τρόπο του, τότε κάτι δεν αντιλαμβάνεστε καλά από όλα αυτά που συνέβησαν από τη μέρα της γέννησης, συμβαίνουν αυτές τις στιγμές και θα συνεχίσουν και μετά την ταφή ή καύση.
Νομίζω ότι καταλαβαίνω τη σύγχυση όταν προκαλείται τριγύρω μου. Πάλεψα με τον εσωτερικό μου εαυτό όταν βγήκε ένας ακόμα άριστος δίσκος (διπλός φυσικά) πριν λίγο καιρό με τον τίτλο Notes on the Life Cycle of the Quantum Mouse από τον Alan. Και τα κατάφερα να μην αποκαλύψω τίποτα τότε σε τρίτους. Αυτή τη φορά, η αλτρουιστική δύναμη της πολιτισμικής μοιρασιάς με ξεπέρασε. Προσπάθησα, αλήθεια το έκανα, κάθε φορά όμως ζωγράφιζα τη μύτη του αλόγου σε λάθος μέρος. Δεν έφταιγα εγώ, τα άστρα ευθυγραμμίστηκαν σ’ αυτή την πρόσφατη επίσκεψη του εγγλέζου απ’ τα παλιά και όλα έγιναν... σχεδόν μπλε.
24 Φεβ 2025
22 Φεβ 2025
The Teacher Who Promised The Sea (2023)
ένας δάσκαλος που θέλει να μετατρέψει τους μαθητές σε συγγραφείς, δημοσιογράφους και ποιητές... να μετατρέψει; όχι, να ελευθερώσει, να τους δείξει τη θάλασσα κι έπειτα να πετάξουν - ανάμεσα σε βαρίδια, γονείς, εκκλησία, κράτος, πολιτικούς, καταστηματάρχες, υποχρεώσεις που δεν τελειώνουν, υποχρεώσεις που σε κρατάνε δέσμιο. τα παιδιά πρέπει πρώτα να είναι παιδιά, να έχουν όνειρα, να είναι ελεύθερα. αισθάνεσαι ένα κενό που δεν βρήκες ποτέ έναν δάσκαλο πραγματικό, παρόλα αυτά ο τόπος σου είναι γεμάτος ομαδικούς τάφους, νεκρών και ζωντανών. ο φόβος με το χειροκρότημα των όπλων και των παπάδων μπορεί να νικήσει το πλήθος, μέχρι που όλοι οι άνθρωποι να είναι αδύναμοι και δίχως σκέψη.
7 Φεβ 2025
1 Ιαν 2025
(μια μέρα) Όνειρα, Φιλοδοξίες, Επιθυμίες και Φόβοι
31 Δεκ 2024
Μουσικές B' Εξαμήνου του '24
30 Δεκ 2024
στα διάολα '24
music: A+B, η χρονιά που ο Andrew Nolan έβγαλε δίσκο παρέα με τους Full of Hate το ίδιο φθινόπωρο με τη Pharmakon, όμως οι meth. έβγαλαν δύο και καλούς λίγο στην αρχή και λίγο στο τέλος, πράγμα που δεν έκαναν οι Thou, ο Al Margolis συνεχίζει να υφίσταται όπως και ο Antony Milton, όλοι ακούσαν τους Blood Incantation, τους Cure και τον Jack White να επαναλαμβάνουν όμορφα κάτι που ξέρουν καλά, σχεδόν σαν την πρόσθεση των Melt-Banana, από την άλλη καιρό είχα να βρω αντικαταστάτη των Super Furry Animals (κι ας προσπάθησε ο Gruff Rhys) και είναι αυτός ο Bill Ryder-Jones, βέβαια αν ο καλύτερος δίσκος σαν Arab Strap είναι των Arab Strap, σαν Osees είναι των Osees και οι KGLW συνεχίζουν με περίσσιο κέφι, το ίδιο και οι εκατοντάδες νεκραναστάσεις χωρίς κανένα ενδιαφέρον και μόνο ο Neil Young το εξέφρασε ορθά... βρήκε ευκαιρία o Bug να μας κούνησει λίγο, το ίδιο και ο Lee :-) στην τελική ο καλύτερος δίσκος θα μπορούσε να 'χει κυκλοφορήσει μόνο στη γιορτή μου (26/1) και να ρίχνει βιτριόλι σ' όλους τους... καλό κατευώδιο '24, άλλος ένας χρόνος στον παράδεισο '25! κι η Kittin δεν είναι πια miss!
Goodbye Christopher Robin (2017) η αλήθεια του Winnie το αρκουδάκι ανάμεσα από δυο πολέμους
2 Δεκ 2024
The Listeners BBC (2024)
δεν σε καταλαβαίνω, αυτό είναι τρελό, δεν συμπεριφέρεσαι λογικά, δεν το έχουν άλλοι, τι κάνεις τώρα; δεν σε πιστεύω, δεν θέλω να είμαι δίπλα σου, ντρέπομαι για σένα, δεν το περίμενα από σένα αυτό... φταις, φεύγω - φύγε, φταίω

%20(1).jpg)





















