octopus

Isn't it good to be lost in the wood

Isn't it bad so quiet there, in the wood

The winds it blows in tropical heat

The drones they throng on mossy seats

The squeaking door will always creep

Two up, two down we'll never meet

So merrily trip for good my side

Please leave us here

Close our eyes to the octopus ride!

(Clowns and Jugglers)

dylan thomas' dubplate

Do not go gentle into that good night.

Rage, rage against the dying of the light.

boiler room mix

Do not go gentle into that good night,

Old age should burn and rave at close of day;

Rage, rage against the dying of the light.

live 02/03

[13]

                                         send me to sleep...

gy!be & ph

tate

uk

Jandek_35Y

The Nihilist Spasm Band _ 45Y

Τὸ σκάκι

Ἔλα νὰ παίξουμε...

Θὰ σοῦ χαρίσω τὴ βασίλισσά μουἮταν γιὰ μένα μιὰ φορὰ ἡ ἀγαπημένη
Τώρα δὲν ἔχω πιὰ ἀγαπημένη
Θὰ σοῦ χαρίσω τοὺς πύργους μου
Τώρα πιὰ δὲν πυροβολῶ τοὺς φίλους μου
Ἔχουν πεθάνει ἀπὸ καιρὸ
πρὶν ἀπὸ μένα
Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε...
Ὁ βασιλιὰς αὐτὸς δὲν ἤτανε ποτὲ δικός μου
Κι ὕστερα τόσους στρατιῶτες τί τοὺς θέλω!
Τραβᾶνε μπρὸς σκυφτοὶ δίχως κἂν ὄνειρα
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε...
Κι αὐτὴ δὲν ἔχει τέλος ἡ παρτίδα...Μανόλης Ἀναγνωστάκης - Τὸ σκάκι

Τ.Λ.

Και συχνά σχεδίαζα ταξίδια στο άγνωστο ή ονειρευόμουν να ζήσω υπέροχα. 
Και στάθηκα πάντα ανυπεράσπιστος μπροστά στους άλλους. 
Αμάρτησα – ονειρεύτηκα πολύ και έτσι ξέχασα να ζήσω. 
Τώρα ανεβαίνω σε μιαν άμαξα απ’ αυτές 
που διασχίζουν τον ύπνο μου και δραπετεύω. 

Ίσως η μεγάλη περιπέτεια μας περιμένει σε μια πάροδο που δεν της δώσαμε σημασία. 
Μόνο καμιά φορά μ’ ένα μυστικό που το ’χα μάθει από παιδί ξαναγυρίζω στον αληθινό κόσμο 
– αλλά εκεί κανείς δε με γνωρίζει – σαν τους θαυματοποιούς που όλη μέρα χάρισαν το όνειρο στα παιδιά 
και το βράδυ γυρίζουν στις σοφίτες τους 
πιο φτωχοί και από τους αγγέλους.

melophobia 'The 13th Unfulfilled Hibernation'

Νὰ τὸ φωνάξω τόσο δυνατὰ
ποὺ νὰ μὴν ξανακοιμηθεῖ κανένα ὄνειρο στὸν κόσμο
καμιὰ ἐλπίδα πιὰ νὰ μὴν πεθάνει.

Poem of Lunacy

Dance to the beat of your heart,

Hear the colors of art.

Just don't give in

To the darkness within.

Stare into the moon

And sing a crazy tune

Be heard by the wild

As you laugh like a child

In the sun and snow

Let your energy flow.

It screams through your veins

With comfort and pain.

The silence is deafening now,

With joy you frown.

τ

η στάση Του είναι διαφορετική

δεν είμαι όμως σίγουρος ότι κοιτά

και πως θα συγχωρέσει;

ο σταυρός γέμισε κλαδιά

που ανυπομονούν τον ήλιο

ν' ακουμπήσουν

και να βρίσουν

για την ημέρα τη γιορτινή

στάχτες αγγίζουν τις καμπάνες

αδιάφορα, σχεδόν μελωδικά,

καλούν καθυστερημένα

πεινασμένους

κι εμένα.

άραγε θα γυρίσει πλευρό;

ανήσυχος;

να μου μιλήσει με υποκοριστικό.

Όταν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι,

αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες,

ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου

λησμονημένα λόγια – δε θέλω να τ’ ακούσω. Σώπα.

Κοιτάξτε! Μια πανηγυρική παράσταση είναι,

Σε αυτά τα τελευταία έρημα χρόνια.

Ένα πλήθος αγγέλων φτερωτό, στολισμένο

Με πέπλα, και στα δάκρυα βουτημένο,

Κάθεται σ’ένα θέατρο για να δει

Ένα δράμα από ελπίδες και φόβους καμωμένο,

Ενώ η ορχήστρα στενάζει κάθε τόσο

Τη μουσική των κόσμων.

Ίλιγγος

Οι δρόμοι είναι ίλιγγος

Πηγάδια

Οι πλατείες γίναν πηγάδια

Πηγάδια

Γκιγιώμ Απολλιναίρ