Εκεί τα ένιωθε όλα οικεία. Δεν υπήρχαν προστριβές. Δεν χρειαζόταν να δίνει εξηγήσεις για τον εαυτό της ή το μέλλον του κόσμου... Ούτως ή άλλως της φαινόταν ολοένα και πιο δύσκολο να βρίσκεται εκτός... Υπήρχαν άστεγοι, με τη συνακόλουθη και δυσάρεστη βρώμα τους, υπήρχαν μηχανές που δεν δούλευαν, πατώματα και καθίσματα που δεν είχαν καθαριστεί και παντού επικρατούσε το χάος ενός κόσμου χωρίς τάξη.
Έμενε ολομόναχος σ' ένα σπιτάκι στο πουθενά. Φυσικά και θα πάθαινε κατάθλιψη και θα έπαιρνε το δρόμο της τρέλας και της παράνοιας. Ο τύπος είχε ήδη χαθεί. Μόνος εκεί πάνω, μακριά από χιλιάδες, εκατομμύρια μάλλον, ανθρώπους, που θα τον βοηθούσαν με όποιο τρόπο μπορούσαν, αν το ήξεραν.
Να φτιάχνεις, χιλιάδες κασέτες και ταινίες ήχου, να διασκεδάζεις, να είσαι ο εαυτός σου, να σε ανακαλύπτουν μετά... είχε σημασία ότι έκανες αυτό που εσύ ήθελες.
Αχ, αυτή η Margaret, έχει εμπνεύσει τόσους και τόσους, από ντόπιους πολιτικούς της δεκαετίας του '80, μέχρι μουσικούς που σμιλεύσανε το όνομά της στη μουσική αιωνιότητα. Ήταν οι Blow Monkeys που γιόρταζαν στις εκλογές του 1987 '(Celebrate) The Day After You' παρόλο που χρειάστηκαν άλλα τρία χρόνια για να έχει βάση ο τίτλος του τραγουδιού, οι Crass που την ρωτούσαν για τον πόλεμο στα Falklands το 1982 'How Does It Feel to Be the Mother of a Thousand Dead?', οι Beat που της ζητούσαν να πάρει δρόμο 'Stand Down Margaret' το 1980, οι Iron Maiden που διακόσμησαν με αυτήν τα εξώφυλλα των 'Sanctuary' και 'Women in Uniform' το ίδιο έτος και ο Alan Jenkins κάτω από το όνομα των Deep Freeze Mice που εξομολογήθηκε τον έρωτά του για τη γλυκιά Μαργαρίτα με το 'I Vote Conservative (Cos I'm In Love With You)' μέσα σε δυόμιση λεπτά το 1979. Κανένα πρόσχημα, καμία επιτήδευση, μόνο αγνή και ανιδιοτελής αγάπη του μουσικού από το Leicester που δηλώνει τόσο τρελαμένος από τις συναρπαστικές ομιλίες της ώστε να καταπιεί το πούρο του καθώς πνίγεται με σαμπάνια. Αποποιείται το αναρχικό του παρελθόν και τις χειροβομβίδες του για το μικρό του κίτρινο λαγωνικό που του έδωσε να καταλάβει με απλό και συνοπτικό τρόπο πόσα έχει να προσφέρει ο συντηρητισμός. Έτσι πια αφού ψηφίζει τους συντηρητικούς λόγω του έρωτά του γι' αυτήν, αγοράζει ένα μεγαλύτερο αμάξι, εξασκείται στο να είναι χοντρός κι απολαμβάνει το νέο γενναίο κόσμο που απλώνεται μπροστά του. Ένας τέτοιος έρωτας θα μπορούσε να είχε αποτρέψει την αιματηρή μονομαχία στις Σέρρες Μάντρες του Γκαούτσο Κότσο με τον Αντρίκο ντελ Πάσο, αγαπητικό της Ελληνοαμερικανίδας ακτιβίστριας δικής μας Μαργαρίτας. Αλλά αυτό είναι μια άλλη (το ίδιο διασκεδαστική) πολιτική ιστοριούλα.
Tie Died Grateful Dead Parking Lot Scene Documentary (1995)
Tripping (Ken Kesey / Merry Pranksters documentary) 1999
- Παρακαλώ ένα σταυρουδάκι.
Αυτό παρακαλούσε το ηλεκτρονικό μήνυμα που δεν έκρυβε τους παραλήπτες κι εκεί μέσα ήταν και η θεία Κούλα.
- Θέλεις να σε σταυρώσω, στρατηγέ;
Αναρωτήθηκε και τράβηξε το ταψί με τους γίγαντες από την κατάψυξη. Πάντα είχε εφεδρείες η θεία Κούλα. Βλέπεις ήταν αδερφή στρατηγού κι αυτή κι όχι μια τυχαία θεία, ύψους ένα μέτρο και κάτι ψιλά και κάτοικος από τη γέννησή της του ίδιου κωλοχωριού σε μια κοιλάδα του Άδη. Στο τραπεζάκι που ήταν στολισμένο μ' ένα κοφτό σεμεδάκι από πολύχρωμες κλωστές εξ αλλοδαπής, υπήρχαν αρχειοθετημένες οι τρίχες από το εσωτερικών των μπανανών του πρωινού.
Εκείνο το διάστημα οι μύστες των σεισμών παρακολουθούσαν τη θεία Κούλα μέσω δορυφόρων κι αυτό για τον απλούστατο λόγο ότι μπέρδεψαν το δεύτερο γράμμα του ονόματός της. Αναρωτιόντουσαν για το λάθος στο μάτριξ κι όλο έπαιρνε κύκλους το ραπανάκι που κρατούσαν για τυχερό. Φυσικά οι στριγγλιές απ' τις λιμουζίνες και τα κλάξον των τεράστιων κατεβρεχτήρων βατράχων περνούσαν απαρατήρητα σκεπασμένα απ' τους ήχους ηλεκτρονικού αυτοσχεδιασμού των Ωτέκρ.
Η συγγραφή ενός ερωτικού σονέτου είναι κάτι πολύ εύκολο. Μπορεί να συγκριθεί με τα ολοκληρώματα όπως και με την κλωτσιά μιας κουράδας κάτω από το χαλί στο καθιστικό. Ο στρατηγός τελικά εκλέχτηκε. Περίεργο δεν ήταν. Αποτελούσε το μοναδικό υποψήφιο. Όταν κατάλαβε όμως ότι η θεία Κούλα, αδερφή στρατηγού, δεν θα του έστελνε ποτέ ένα ξύλινο σταυρουδάκι αυτοκτόνησε. Έδεσε το χέρι του σε μια φουσκωτή κούκλα αυτοικανοποίησης και βγήκε στο δρόμο με γυαλιά ηλίου. Είχε πανσέληνο, το φυσούσε και το σφύριζε κλέφτικα από τα σπασμένα τζάμια.
- Γιατί σε μένα, Παναγιά μου;
- Σε φωνάζουν Μαίρη.
- Κάτσε να δω το λάιβ και θα την τακτοποιήσω την κυρά Κούλα.
- Τελικά ήταν υποχρέωση να σταυρώσουν τον στρατηγό, όπερ και εγένετο.
My site is worth $86.
How much is yours worth?
