23 Σεπ 2020

Mediterranean Nocturnes #9

Mediterranean Nocturnes | World Mixtape - episode/mixtape 09

experimental breezy ambient from Mediterranean Sea by Bank_of_Vinyl

https://www.mixcloud.com/Bank_of_Vinyl/mediterranean-nocturnes-9/

"all we ever wanted was to consume more"

Sonic picks from artists around Mediterranean Sea. An hour of ethnic, folk, dub, world avant-garde, musique concrete, more/less/lesser popular tracks, bouncing waves, like a diary of this moment.

Curated & Produced by Bank of Vinyl & melophobia / μελωφοβία


Emmy Awards 2020: Τα πανδEMMYκά Τηλεοπτικά Βραβεία!

Για πρώτη φορά στην ιστορία των αμερικανικών βραβείων Έμμυ για τα επιτεύγματα στο χώρο της τηλεόρασης (Emmy Awards) μία σειρά βασισμένη σε βιβλίο κόμικ κέρδισε το πρώτο βραβείο. Σε αυτή τη διαφορετική 72η τελετή χωρίς κόκκινο χαλί λόγω πανδημίας αλλά με όλους τους διάσημους ηθοποιούς και σκηνοθέτες σε πλήρη εγρήγορση και σε απευθείας μετάδοση από το σαλόνι τους. 

Το “Watchmen” (HBO) είχε τις περισσότερες υποψηφιότητες (26) κι έφυγε από τη σεμνή και δίχως ζωντανό κοινό εκδήλωση με 11 από αυτά. Μεταξύ αυτών ήταν τα βραβεία της καλύτερης μίνι σειράς, της καλύτερης γυναίκας ηθοποιού με την Regina King, δεύτερου αντρικού ρόλου με τον Yahya Abdul-Mateen II και καλύτερης μουσικής με τη συνεργασία των Trent Reznor (Nine Inch Nails) και Atticus Ross. Βασισμένο πάνω στη γραφική νουβέλα “Watchmen” του 1986 των Alan Moore και Dave Gibbons, η τηλεοπτική σειρά των εννέα επεισοδίων πήγε πολλά βήματα παραπέρα από την κινηματογραφική βερσιόν του 2009 και πρόσθεσε νέους χαρακτήρες αλλά και σύγχρονους κοινωνικούς φόβους. Έτσι ο δημιουργός της τηλεοπτικής σειράς Damon Lindelof επιστρέφει στις επιτυχίες 15 χρόνια μετά τη βράβευση για την πρώτη σεζόν του “Lost”.


15 Σεπ 2020

Αρχή δανεισμού βιβλίων (άσχετη ημερολογιακή εγγραφή) ή το Νορβηγικό Δάσος του Χαρούκι Μουρακάμι (μακριά απ' εμάς)

Cover of vinyl single by Beatles, not the book sleeve of Murakami!

Σκέψεις μετά την ανάγνωση του βιβλίου Νορβηγικό Δάσος (Norwegian Wood): Τεράστιο καλάθι κρατείς Γιώργο μου, ενώ το πουλάκι έχει πετάξει (αν υπήρχε ποτέ πουλάκι για να πετάξει).

...και για πρώτη φορά γράφομαι στη Δημοτική Δανειστική Βιβλιοθήκη της πόλης, είχε προηγηθεί μια μικρή περίοδος δύο ετών που πηγαινοερχόμουν στην αντίστοιχη, μικρότερη, των Σαράντα Εκκλησιών. Ο λόγος; Ένα δίτομο ογκώδης έργο που αδυνατώ να βρω μεταχειρισμένο ή σε κάποια λογική τιμή στις ηλεκτρονικές αγορές. Μαζί με την πλαστικοποιημένη κάρτα και το διπλό βιβλίο που από το 2016 είχε δανειστεί μία φορά κάποιος με ανανέωση το 2017 κι άλλη μια φορά κάποιος ή κάποια πριν δυο χρόνια, εκεί κοντά στο γράμμα Μ και στα γειτονικά ράφια με αυτό που γύρευα πιάνει το μάτι μου, δίνει εντολή ο εγκέφαλος και εκτελεί το χέρι μου (πρέπει να ήταν τ' αριστερό αν μπορώ τώρα να σχηματίσω στη θύμησή μου) τα δυο βιβλία του Ιάπωνα που μόλις την προηγούμενη εβδομάδα σκεφτόμουν και συζητούσα. Άτυχη σύμπτωση ν' αρχίζει απ' το ίδιο γράμμα κι αυτού το επίθετο τελικά.

Στο σπίτι αφήνω στην άκρη τον Κλόουν του Μπελ, αν κι ήταν ένα βιβλίο που με κέρδισε μετά από καιρό (μου λείπει πάλι η παλιά καλή εξάσκηση) και πάω σε ταυτόχρονη ροή το Νορβηγικό Δάσος. Δεν πέφτω στην εντυπωσιακή παγίδα της χρήσης του Μπιτλικού τραγουδιού. Ούτε στη συνεχή χρήση κι εναλλαγή τζαζ με Μπιτλς παράλληλα με σοφτ πορνό στο κρυμμένο με κάλυμμα γκρι εξώφυλλο των εκδόσεων Ωκεανίδα. Χρόνια τώρα ήξερα ότι αυτό το τόσο δήθεν γυαλιστερό γκρι (το γκρι θα 'ναι πάντα γκρι, όσες αποχρώσεις κι αν θες να του αποδώσεις) με τις παλ γραμματοσειρές φιλοξενεί ανούσια σύγχρονα άρλεκιν δήθεν χειραφετημένων αναγνωστριών και των ξυρισμένων wanna-be συντρόφων τους. Ένα τεράστιο τίποτα, αψυχολόγητα εκταμιευμένο στις προτιμήσεις και το ίδιο εκτεταμένο σε τετρακόσιες τόσες σελίδες... Το μάρκετινγκ εκτέλεσε σωστά τις μελετημένες κινήσεις, το είχε πετύχει με την Ιζαμπέλλα έξω και τη Μαντά μέσα, κυκλοφορεί εγχειρίδιο πια στις λέσχες ανάγνωσις (sic) συνταξιούχων κορασίδων (ξε-σικ)  και στα σεμινάρια δημιουργικής γραφής (emeto-stop): πως να κάνετε τον αναγνώστη να τελειώσει χωρίς να τον ακουμπήσετε, ή αλλιώς πως να ξεράσεις χωρίς δάχτυλο. 
(#mercymercyme που 'λεγε κι ο δολοφονημένος)

14 Σεπ 2020

Mediterranean Nocturnes #8

Mediterranean Nocturnes | World Mixtape - episode 08
experimental breezy ambient from Mediterranean Sea by Bank_of_Vinyl


"all we ever wanted was to consume more"

Sonic picks from artists around Mediterranean Sea. An hour of ethnic, folk, world avant-garde, more/less/lesser popular tracks, bouncing waves, like a diary of this moment.

Curated & Produced by Bank of Vinyl & melophobia / μελωφοβία



12 Σεπ 2020

#Alive (2020)

#Saraitda (South Korea)

Ζόμπι στη Σεούλ; Μεταμορφώσεις επηρεασμένες από b-movies που απέκτησαν cult status καθώς τις συμπεριέλαβαν σε λίστες κινηματογραφόφιλοι που βαρέθηκαν ή εξάντλησαν την υπόλοιπη παραγωγή! Ερωτήσεις: Τα ζόμπι τρώγονται μεταξύ τους; Αναπαράγονται; Ακούνε μουσική; Τι παιχνίδια παίζουν;
Οποιαδήποτε κοινοτυπία υπάρχει καταγεγραμμένη εμφανίζεται σ' αυτό το hashtag. Οι ασκήσεις αναπνοής σώζουν ζωές και κατασπαταλάνε διαφημιστικό τηλεοπτικό χρόνο. Κάντε subscribe λέει... #saxlamara

Mediterranean Nocturnes

Mediterranean Nocturnes #0 

| mashup of Experimental World Ambient mixtape | 

melophobia ~ μελωφοβία

https://www.youtube.com/watch?v=xOzHssr9p5k 

YouTube channel

Τόνιο Κρέγκερ - Τόμας Μαν

Νουβέλα του Τόμας Μαν που την έγραψε το 1902 στα 27 του έτη, εκδόθηκε σε βιβλίο το 1913 και δεν σταμάτησε να την θεωρεί την επιτομή του έργου του μέχρι το θάνατο σε ηλικία 81 ετών.

Ξέρουμε τον Δόκτωρα Φάουστους, ακούσαμε για το Μαγικό Βουνό κι εδώ μέσα σε λιγοστές σελίδες καταλαβαίνουμε τις εμμονές του δημιουργού, την απομόνωση από τις κοινές συνήθειες και το αδιέξοδο των ''ανιδιοτελών'' ανθρώπινων σχέσεων.

Ο «Τόνιο Κρέγκερ» κυκλοφόρησε στις αρχές αυτού του αιώνα. Στο μεταξύ ο κόσμος άλλαξε ριζικά, ακόμα και οι αστοί έχουν διαφοροποιηθεί, αλλά και οι καλλιτέχνες κάθε κατηγορίας δεν έχουν καμία σχέση με κείνους της εποχής του Μαν. Τι έχει απομείνει λοιπόν απ’ αυτή τη νουβέλα, και τι είναι εκείνο που την κάνει ακόμα τόσο ελκυστική; Η ποιητική της δύναμη και η μουσική της ποιότητα, που ελάχιστα έχουν φθαρεί. Πρόκειται για μια πολυφωνική και πολύχρωμη νοσταλγία για τα απλά και συνηθισμένα, για τη ζεστή, ανθρώπινη φιλία, για τη χαμένη αθωότητα, τη φύση, την πατρίδα και τον έρωτα.

Μουσική

Brian Eno & Harold Budd – First Light
Moby – Natural Blues (FUME Bootleg Rework)

https://www.mixcloud.com/Bank_of_Vinyl/tonio-kreger/

https://open.spotify.com/episode/2LvgIqZRb4JzOy4LDEr9Zy

My Octopus Teacher (2020)

Ο Δάσκαλός μου, το Χταπόδι (2020)
 
Ίσως μπορείς να διδαχθείς κι από πλάσματα που δεν μιλάνε τη γλώσσα σου, δεν έχουν όσα πόδια έχεις εσύ, ούτε χέρια, δεν έχουν μαλλιά κι αλλάζουν χρώμα ανάλογα με το περιβάλλον τους. Θα χρειαστεί χρόνος για να κερδίσεις μια μικρή δόση εμπιστοσύνης που χάθηκε παράλληλα με την ανάπτυξη του ανθρώπινου και κάθε είδους και την εξέλιξη. Βαθιά στον ωκεανό που είναι τόσο ρηχός, ανάμεσα σε δάση που δεν αναπνέουν οξυγόνο, εκεί που η ζωή κρατάει πολύ λιγότερο από τη δική σου και τ' άστρα δεν φαίνονται μέσα από τον υδάτινο τοίχο. Όσο κρατάει η ανάσα σου...


11 Σεπ 2020

The Social Dilemma (2020)

Το Κοινωνικό Δίλημμα (2020)

Διαγράψτε το...

10 Σεπ 2020

Holographic Universe by Ernie Munson (re-mastered by Bank_of_Vinyl)


Υπήρχε μια εποχή, τότε στις αρχές των '90s, που η χορευτική μουσική ανακατεύτηκε τόσο υπέροχα με τη ροκ κουλτούρα κι έκανε τους μακρυμάλληδες της εποχής να λικνίζουν τα κορμιά τους σε τέτοιους ήχους. Λίγο πριν και παράλληλα με τα πρώτα βήματα του rave, με συγκροτήματα όπως οι Orb, Orbital κτλ... 

Αυτό είναι ένα mixtape που κατά τύχη βρέθηκε σε μια κασέτα maxell 100 λεπτών (ναι υπήρχαν και τέτοιες!) και με ελάχιστη επεξεργασία έρχεται να συντροφεύσει τις αναπολήσεις μας σε ένα chill-out περιβάλλον. 




9 Σεπ 2020

Mediterranean Nocturnes #7


Mediterranean Nocturnes | World Mixtape 07
experimental breezy ambient from Mediterranean Sea by Bank_of_Vinyl

"all we ever wanted was to consume more"

Sonic picks from artists around Mediterranean Sea. An hour of avant-garde, more/less/lesser popular tracks, bouncing waves, like a diary of this moment.

Curated & Produced by Bank of Vinyl & melophobia / μελωφοβία

30 Αυγ 2020

Mediterranean Nocturnes 5

Parallel Nightmares - Camae Ayewa (aka Moor Mother)

I Don't Feel at Home in This World Anymore (2017)


Πλήρη ταύτιση μέχρι τη μέση της ταινίας. Μετά απλά αναρωτιέσαι, θα μπορούσα κι εγώ; Να βάλω κάτι κορεάτικο ή γενικότερα ασιατικό μέσα μου και να πνίξω φίδια ή να πιάσω σφαίρες με τα δόντια μου για ένα σερβίτσιο της γιαγιάς μου; Το άσχημο θα είναι απλά να αναζητήσεις πως θα διασφαλίσεις ότι αν σου κλέψουν το ''κομπιούτερ'' θα βρεις σαν άλλος ντετέκτιβ κι εσύ την ακριβή τοποθεσία και μετά θα φας πόρτα από τους δημόσιους υπάλληλους των τμημάτων ασφαλείας. Έμεινε να καθαρίσεις το φούμο από το σπίτι και την μνήμη σου από το πόσο στιγμάτισε τη ζωή σου ο Frodo Baggins με τις μυθικές του περιπέτειες. Λες τον τίτλο τρεις φορές και μετά τον αποστηθίζεις, παράλληλα προσπαθείς να θυμάσαι ότι τα νερόφιδα δεν θα σου κάνουν κακό αν παραμείνεις ακίνητος.

20 Αυγ 2020

Mediterranean Nocturnes 4

Mediterranean Nocturnes | World Mixtape 04

Weekly experimental breezy ambient mixed radio program from and about Mediterranean Sea. Curated & Produced by Bank of Vinyl & melophobia

Experimental sonic picks from artists around Mediterranean Sea. An hour of avant-garde, more/less/lesser popular tracks, bouncing waves, like a diary of this moment, or better of this hour! 22 scheduled episodes. Updated radio mix every Monday from July 2020.

"all we ever wanted was to consume more"
A World Experimental Mixtape Series by Bank_of_Vinyl.

10 Αυγ 2020

Mediterranean Nocturnes 3

Mediterranean Nocturnes | World Mixtape 03 Weekly experimental breezy ambient (and this week a little bit of rocky metal) mixed radio program from and about Mediterranean Sea.
Curated & Produced by Bank of Vinyl & melophobia
Experimental sonic picks from artists around Mediterranean Sea. An hour of avant-garde, more/less/lesser popular tracks, bouncing waves, like a diary of this moment, or better of this hour! 22 scheduled episodes. Updated radio mix every Monday from July 2020.
EPISODE 03: Monaco / Lebanon / Slovenia / France / Greece / Cyprus / Egypt / Italy / Asyria / Turkey / Libya / Tunisia
"all we ever wanted was to consume more"
A World Experimental Mixtape Series by Bank_of_Vinyl.
https://www.mixcloud.com/Bank_of_Vinyl/mediterranean-nocturnes-3

6 Αυγ 2020

M L PH B - Entering the Polar Syndrome


Track created after lockdown ended in Greece, May 2020. It was a fully creative and productive period for melophobia. Name slighty changed as M L PH B on celebration of the 20 years of sonic existence. Released as single track on the first Friday of August for Bandcamp Fridays, as the pandemic is far from over! Enjoy!

3 Αυγ 2020

31 Ιουλ 2020

Rad Mocker - Grief Against Melancholy (1tracktape)

29 Ιουλ 2020

Alphabet mixtape

27 Ιουλ 2020

Melophobia X Rad Mocker - "1993 | Funeral | 2020"



A sad harsh approach for the years before the parenthesis.
In memory of a friend that is no longer around this dimension.

cred

Recorded 2 hours before the funeral. Raw recording inside the car (52' morning ride) and old laptop manipulation half an hour before the ceremony. Uploaded the same afternoon, July the 19th 2020, a little time afterwards.

Baby Driver (2017)


Η κασέτα σαν μέσο σωτηρίας. Ηλικιωμένος χωρίς λαλιά ανάμεσα σε δίσκους βινυλίου. Διάσημος ηθοποιός στα χειρότερά του χρόνια. Άγγλος σκηνοθέτης που δουλεύει την ιδέα για δυο δεκαετίες. Γρήγορα αμάξια, διαφθορά, έρωτας και χρώματα πολλά μαζί με εμβοές. Απίθανο κοκτέιλ. 

Green Book / Το πράσινο βιβλίο (2018)


Βιογραφική ταινία αμερικανικού roadtrip ενός έγχρωμου καλλιτέχνη κι ενός λευκού σκληρού άντρα που θέλει αυτή τη δουλειά. Ο πιανίστας της τζαζ Don Shirley κάνει περιοδεία στον αμερικανικό Νότο το 1962 και ο ιταλο-αμερικάνος παλαιστής που βρέθηκε άνεργος δέχεται τη δουλειά να τον προσέχει κατά τη διάρκειά της. Ο τίτλος είναι βασισμένος στο πράσινο βιβλίο οδηγιών για νέγρους οδηγούς του '50. Όσκαρ, μουσική, ισότητα και βία, διαχρονικές αξίες αληθινών ιστοριών.

The Festival (2018)


Έρχεσαι από έναν φοιτητικό έρωτα; Έχεις πτυχίο; Έχεις κι έναν καλύτερο φίλο; Μάλλον ήρθε η ώρα να τα ξεχάσεις όλα μέσα στη λάσπη, τα ούρα και τα όργια που φαντάστηκες ότι θα συμμετέχεις και τελικά ούτε καν παρακολούθησες. Ίσως όμως αν έχεις στο κινητό σου τη μουσική που εσύ φτιάχνεις να βρεθεί η ευκαιρία και να ζήσεις το όνειρο. Ποτέ όμως μην γίνεις φίλος με την πρώην σου. Ούτε αυτό το καλοκαίρι. Ακόμα κι αν κινδυνεύεις να ερωτευτείς ένα στρούμφ ή ένα μίνιον... Συμβαίνουν αυτά.

26 Ιουλ 2020

The Silence (2019)


Άγνωστα πλασματάκια, κάτι ανάμεσα από νυχτεριδούλες και Gremlins που όμως ακούν πολύ καλά και σκοτώνουν καλύτερα. Αλλά δεν βλέπουν. Οπότε αν είσαι όμορφη κοπελίτσα με προβλήματα ακοής την έχεις κάνει! Το μόνο που χρειάζεσαι είναι έναν δειλό πατέρα που θα σε προστατεύει πάντα, έναν γοητευτικό boyfriend που θα σου μιλάει ευγενικά στο ipad σου και ένα συνδρομητικό κανάλι να εκτιμήσει τι καλή ήσουν παλιότερα σαν η ξανθιά κόρη του διαβόλου. (Netflix)

El hoyo / Η πλατφόρμα (2019)

Κάθετη διάταξη. Ένα κελί σε κάθε όροφο. Δύο φυλακισμένοι (κάποιοι ίσως οικειοθελώς) ανά κελί. Ένα τραπέζι γεμάτο ποιοτικό φαγητό που κατεβαίνει τους ορόφους και κάνει ολιγόλεπτες στάσεις. Το επίπεδο καθορίζει και την ποιότητα των ενοίκων που κάθε μήνα αλλάζουν θέση στην ατέλειωτη τρύπα.

Μία ισπανική μεγαλειώδης ιδέα, ενός παράλληλου σήμερα, διστοπικού φυσικά στα πλαίσια του συνδρομητικού καναλιού και των επιτυχιών του, γεμάτη προφανή ανυπομονησία και πίστη στην απόκτηση του πιστοποιητικού εξόδου. Κανένα άτομο τελικά δεν είναι υπεύθυνο αν δεν τρομάξει. Όλοι είναι ικανοί για το χειρότερο και καμία αυτοδιαχείριση δεν οδηγεί στην ουτοπία των βιβλίων. Αυτό το κάθετο κενό, η τρύπα, δεν είναι το μέρος για ένα λάτρη των βιβλίων. Ο Δον Κιχώτης δεν κυνηγάει ασήμαντα χαρτιά μόνο τα προφανή μοναχικά όνειρά του. (Netflix)

Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga (2020)


Έχεις ένα όνειρο; Γίνε ο Βίκινγκ που πάντα ονειρευόσουν, με τον τρόπο σου, με τα όπλα που εσύ αποφασίζεις, άσε το χωριό και τον μπαμπά σου να αναρωτιούνται τι πήγε λάθος και τραγούδα όπως έκανες τότε που χόρευες μπροστά στην τηλεόραση μπροστά από τους ABBA.

Τι κι αν έχεις προγραμματίσει να "κυκλοφορήσεις" τον Μάιο μαζί με την Eurovision του 2020 στην Ολλανδία; Το περίμενε κανείς ότι δεν θα γίνει; Μαζί αναβλήθηκαν κι οι Ολυμπιακοί Αγώνες και τόσα άλλα. Εσύ επέμεινες η μοναδική πραγματική Eurovision στιγμή του 2020. Περάσματα από παλιότερους συμμετέχοντες, αστείες στιγμές, πνεύματα, αγάπη και πολύ τραγούδι. (Netflix)

26 Ιουν 2020

Melophobia - "Eurus" (2020)

The four-and-a-half-hour magnum opus with 25 tracks for the 20th anniversary of Melophobia!First digital release through Obstinacy Records, Brazil. Soon in physical format.

https://obstinacy.bandcamp.com/album/obst083-eurus


Eurus is a wind of storm, described as a turbulent wind during storms and tossing ships on the sea. Eurus (or Euros) was the god of the east wind, one of the four directional wind-gods. He was associated with the season of late summer to early autumn and dwelt near the palace of the sun-god Helios in the far east. Greece is a country in southeastern Europe, located at the crossroads of Europe, Asia, and Africa. However, Greek culture is very different to that of the eastern Europe or Asia.

This release is part of "K" [ˈkæpə] celebration for Melophobia in 2020. The 20th anniversary of its existence in the sonic world. Twenty years of experimental manipulations released in various formats as cassettes, mini discs, floppy discs, compact discs, lathe cuts, digital files, hand-written files and more. Kappa - Kʹ has a value of Twenty in the system of Greek numerals (use of the Greek alphabet). 

Melophobia - "Eurus"
4hr & 25min, an Experimental / Drone by Melophobia
Released June 25, 2020 : OBST083


The Walk (2015)


Κοίταξε να 'χεις τα ψηλότερα όνειρα, να τα πραγματοποιείς, να μην κοιτάς χαμηλά και να ακροβατείς. Κάπως έτσι θα δώσεις ένα νόημα όλο δικό σου στην πορεία σου από την μια άκρη του σχοινιού μέχρι την άλλη. Αν καταφέρεις να γελάς και να τους γελάσεις, ακόμα καλύτερα!

18 Ιουν 2020

The Hundred-Foot Journey (2014)


Τι κι αν ο "αντίπαλος-ανταγωνιστής" σου απέχει μόλις 30 μέτρα; Εσύ έφτασες εδώ διασχίζοντας χιλιάδες χιλιόμετρα. Είσαι σύμμαχος με τις αισθήσεις σου που κυριαρχούν στη γεύση και την ευρηματικότητα. Μπορεί για πάντα να έχεις κλειστές τις πόρτες προς τους ανθρώπους που περνάν από δίπλα σου και να κυνηγάς τ' αστέρια. Μέχρι μια στιγμή που θ' αφήσεις την κουρτίνα ν' ανεμίζει και θα χορέψεις όπως πρόσφατα έμαθες. Χωρίς τίποτα παραπάνω. Μόνο με την απλούστερη συνταγή.

4 Ιουν 2020

M L PH - "T3"

en: sounds & music for everyday nightmares
fr: sons et musique pour les cauchemars de tous les jours

el: ήχοι και μουσική για καθημερινούς εφιάλτες



3 Ιουν 2020

PARADOX


Alpha Steppa : " Raise The Ark"

Σαν μέσα από την καραντίνα μια αχτίδα πετάχτηκε. Έστριψε αρκετά μέσα στο λαβύρινθο της δήθεν Άνοιξης και έφτασε στα χέρια μας με την μορφή διπλού δίσκου. Χωρίς πολύχρωμες τυμπανοκρουσίες. Τίμια και αρκετά δυνατά! Καθώς άρχισε να γυρνάει στο πικάπ το μυαλό σχεδίασε μια ξυπνητή ονείρωξη. Πολλά μικρά δισκάκια μάλλον μόνο με τις dub εκτελέσεις, φορητό μηχάνημα, ερημική παραλία και ενυδάτωση από κάθε λογής υγρά!

Ένα βήμα μπροστά απ’ ότι έχει παρουσιάσει ο παραγωγός Alpha Steppa μέσα από τα δέκα χρόνια λειτουργίας της Steppas Records. Πεντακάθαρα φωνητικά παράλληλα με σύγχρονους dub ρυθμούς, έξυπνο hip hop και bass music. Με στίχους που έχουν κάτι να πουν και ερμηνείες από διάφορους νέους καλλιτέχνες απ’ όλον τον κόσμο. Ένα εκλεκτικό κράμα δέκα ορχηστρικών dub εκτελέσεων που στέκονται περήφανα μόνες τους δίπλα σε δώδεκα sound system τραγούδια ενός καλοκαιριού μια από τα ίδια κατά τ’ άλλα! 

 Alpha Steppa : " Raise The Ark" (29th of May, 2020)

Το Χαμένο Νησί

Το Χαμένο Νησί του Μ.Καραγάτση, 1943

Αφήγηση από τη Φανταστική Νουβέλα του Μ. Καραγάτση (Δημήτριος Ροδόπουλος)
Πρώτη Έκδοση 1943, 18η Δεκέμβριος 2017, Βιβλιοπωλείον της "Εστίας" (σελ. 12-13 & 70-72).

Τραγούδια:
Στέρεο Νόβα - Άστραλον
Lipsum - Ad Norm I / edit
Ronnie Lane's Slim Chance - Buddy Can You Spare Me A Dime (alternate ver. Take 5) / edit
Easy Star All-Stars - The Great Gig In The Sky / edit
The Zombies - Time Of The Season (alternate mix)
Stereo Dub feat Karen Souza - Back Down South (Bossa Nova Mix)

22 Μαΐ 2020

24 Απρ 2020

Κοσκινίζοντας τις Στάχτες

Από το οικολογικό οδοιπορικό του Douglas Adams, 1990 Εκδόσεις Παρά Πέντε, 1998 / Διήγημα: "Κοσκινίζοντας τις Στάχτες" (σελ.184-186)

22 Απρ 2020

Acataleptic Altitude (☉)

12 Απρ 2020

Tree Speaks : “Ohms” Soul Jazz Records (March 2020)



Δεν είναι η πρώτη ούτε θα είναι η τελευταία φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η (πρόσφατη) ιστορία έχει ως εξής… Στις 22 του Γενάρη που πέρασε το δισκάδικο Sounds of Universe (ουσιαστικά η έδρα της Soul Jazz Records στο Λονδίνο) έβγαλε τις 100 μοναδικές κόπιες του white label επτάιντσου “Invisible Sine Wave / Witch Wound” από τους Trees Speak και ξεπούλησε μέσα σε τριάντα λεπτά! Περίπου όσο χρειάζεται η ζύμη για τα τυροπιτάκια που αφήσατε σκεπασμένη για να φουσκώσει.

Πίσω από το όνομα κρύβεται (όχι πολύ καλά είναι η αλήθεια), ο Daniel Martin Diaz. Ένας καλλιτέχνης με έδρα την Αριζόνα, αρκετά γνωστός για τις artwork εργασίες που έχουν βρει πρόσφορο έδαφος να παρουσιαστούν σε περιοδικά (Rolling Stone, Spin, Huffington Post), γκαλερί, τηλεοπτικές σειρές (Game of Thrones, Black Mirror) και εξώφυλλα για την Atlantic Records. Ο ζωγράφος ήταν ενεργός και μουσικά από το 2005 και για μια δεκαετία, μέχρι λίγο πριν εκτοξευτεί η φήμη του δηλαδή, με το σχήμα Blind Devine όπου οι gothic, alternative, trip hop, shoegaze ρυθμοί του συνοδευόντουσαν από τη φωνή της Paula Catherine Valencia. Τίποτα το συνταρακτικό, μερικά cd μόνο γεμάτα ατμοσφαιρικές κλαψιάρικες μελωδίες.

Fast Forward, και η Soul Jazz, γνωστή για τις επανακυκλοφορίες δίσκων ethnicworld reggae αλλά και για τις συλλογές της – αφιερώματα, αποφασίζει να βγάλει κάτι καινούργιο, πράγμα σπάνιο γι’ αυτήν αλλά αρκετά επικερδές σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Ας διαλογιστούμε λίγο στους ήχους του Plantasia από τον Mort Garson που τόση επιτυχία έκανε όταν επανακυκλοφόρησε πρώτη φορά από το 1976 πέρυσι κι ας συνεχίσουμε… Ηχητικά οι Tree Speaks κινούνται μεταξύ krautrock και σύγχρονης ψυχεδέλειας, δηλαδή στο παρελθόν! Μια τέλεια ηχητική συνοδεία στις εικόνες που ζωγραφίζει ο Daniel. Απλά ριφ, επαναλαμβανόμενα, μυσταγωγικά beats να έρχονται και να φεύγουν, σαν ένα soundtrack της εποχής μετά την αποκάλυψη. Η φύση ξαναγεννιέται ολόιδια ανακατεμένη μέσα σε synths και free jazz φόρμουλες. Η ιδέα πίσω από τους Trees Speak είναι η αμφίδρομη επικοινωνία μέσω της σύγχρονης τεχνολογικής εξέλιξης με τα δέντρα.

Στο σύνολο του δίσκου μπορείς να βρεις πολλές αναφορές. Αλλά τι σημασία έχει; Είναι ένα τίμιο πόνημα, πολύ καλά δουλεμένο, με τις πηγές του να διακρίνονται χωρίς ντροπές και το σημαντικότερο κυλάει ευχάριστα. Μπορεί να συνοδέψει τις διάφορες δραστηριότητες που καλείσαι σήμερα να ασκήσεις εντός των έξι τοίχων (βάζω μέσα και το πάτωμα που περπατάμε και το ταβάνι που ρεμβάζουμε). Πράγματι, 17 ορχηστρικά κομμάτια μαζί με ένα επτάιντσο δώρο (η επανακυκλοφορία του white label) ήρθαν τον κατάλληλο μήνα που η μουσική συντροφεύει κάθε κίνηση στην απομόνωση της οικίας μας και μακριά από τον έξω κόσμο. Ο συνδυασμός επιστήμης και φιλοσοφίας στην υπηρεσία της εσώκλειστης φαντασίας. 

19 Μαρ 2020

Shoegaze (1989-1991), μια ιστορία...


Παρακάμπτω το γεγονός ότι αυτό το διάστημα θα φοράμε όλο και λιγότερο τα παπούτσια μας… Οπότε ίσως αντί για να ατενίζουμε αυτά να πέφτει το βλέμμα μας αρχικά σε παντόφλες, μετά σε κάλτσες κι αν η κατάσταση συνεχίσει έτσι σε σαγιονάρες. Αν μη τι άλλο ευκαιρία να καλλωπίσουμε τα κάτω άκρα και με τα ινστιτούτα καλλονής κλειστά ίσως ένας αντίστοιχος DIY οδηγός να ήταν πιο χρήσιμος και πετυχημένος. Αντί γι’ αυτό shoegazing κι επιστροφή στο μέλλον του 1989-1991, λίγο πάνω και λίγο κάτω.

Ότι ο Kevin Shields θα είχε τριάντα χρόνια μετά εμπνεύσει σχεδιαστή παπλώματος με το εξώφυλλο του ‘’Loveless’’ δεν μου φαίνεται καθόλου περίεργο. Οτιδήποτε μπορεί να πουλήσει θα χρησιμοποιηθεί. Ίσως πίσω από μια τέτοια κίνηση να κρύβεται και το αφεντικό της Creation Records, ο σκωτσέζος μπίζνεσμαν Alan McGee, μια που ακόμα θα ονειρεύεται τα λεφτά που έχασε ή δεν καρπώθηκε με το τσουβάλι όπως επιθυμούσε.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, εκεί κοντά στην κυκλοφορία του ντεμπούτου των Stone Roses, υπήρχε μια μικρή ομάδα διάσπαρτη στην Αγγλία που πάψανε να κοιτάζουν το κοινό όταν έπαιζαν κι ατένιζαν το πάτωμα της σκηνής. Παράλληλα με την εκτεταμένη χρήση εφέ παραμόρφωσης, με τα φωνητικά χαμένα πίσω από τις κιθάρες και τα όνειρα για ένα νέο κι αρκετά εσωτερικό ήχο. Drone και feedback, distortion και ένταση, πολλά ντεσιμπέλ. Είχαν ήδη οριοθετήσει τις βάσεις οι Jesus and Mary Chain με τα ‘’Psychocandy’’ και ‘’Darklands’’ τα έτη 1985 και 1987, όταν έδειξαν ότι δεν έγινε και τίποτα αν ανεβάσεις την ένταση και κάνεις εικοσάλεπτες συναυλίες. Από την άλλη οι Cocteau Twins με τα έξι άλμπουμ στην 4AD και κυρίως το ‘’Treasure’’ του 1984 είχαν την άποψη ότι και η ποπ μουσική μπορεί να είναι ποιοτικά ονειρική και καλόγουστη. Κάπου εκεί ανάμεσα προστέθηκαν κι οι δυο πρώτοι δίσκοι των Spacemen 3 ‘’Sound of Confusion’’ και ‘’The Perfect Prescription’’ όπου για πρώτη φορά τα παραισθησιογόνα καταναλώνονται από τα αυτιά.

Με αυτά στο τσουκάλι και ολίγη από ψυχεδέλεια των 60s, τροβαδουρική αισθητική των 70s και τον πάντα επίκαιρο μαϊντανό από Velvet Underground σκάνε οι My Bloody Valentine να πετάξουν ένα ‘’This Is Your Bloody Valentine’’ και το πήραν στα σοβαρά όλα τα ανήσυχα παιδιά της εποχής! Με πέντε εξαιρετικά singles τα επόμενα τρία χρόνια, μέχρι το ‘’Isnt Anything’’ η σκηνή πάτησε στα πόδια της κι απέκτησε υπόσταση. Έτσι ο όρος shoegazing, που αρχικά δεν ήταν και κομπλιμέντο αφού ξεκίνησε σαν κριτική ενός θεατή συναυλίας των Moose το 1989 για να περιγράψει τη βαριεστιμάρα της μπάντας και την απουσία επαφής με το κοινό, πήρε στην ομπρέλα του τόσες καλές κυκλοφορίες που ανάγκασε τοπικά διαδικτυακά portal να κάνουν σήμερα αφιέρωμα και δισκάδικα να φτιάχνουν αντίστοιχες καρτέλες κατηγοριοποίησης για τα ράφια τους.

Κι αφού το αβγό βρέθηκε, δεν ήταν δύσκολο να σκάσουν από ‘κει μέσα κι οι κότες. Όλη η σκηνή κινιόταν ρυθμικά γύρω από τον κορμό της, εξού και ο χαρακτηρισμός από τον τύπο της εποχής ‘’The Scene That Celebrates Itself’’. Κι είναι όμορφο αυτό, ειδικά αν δεν σε προσέχουν οι άλλοι να δίνεις εσύ αξία σε αυτό που κάνεις και πιστεύεις. Κι αν οι My Bloody Valentine κουράστηκαν γρήγορα από τον ήχο που δημιούργησαν και τόσο σοφά τιτλοφόρησαν το δίσκο τους ‘’Isnt Anything’’ (σε λεύτερη απόδοση, ‘’δεν έγινε και κάτι’’), οι υπόλοιπο μόλις άρχιζαν να παίρνουν μπρος. Αυτοί παραδώσαν την κασέτα με το ‘’Soon’’  (σαν εισαγωγή στο νέο τους πόνημα που θα αργούσε μέχρι το 1991) σε μονοφωνική παραγωγή και η δισκογραφική ζήτησε μια καινούργια κόπια γιατί πέρασαν το αντίτυπο για μασημένο!

Το δεύτερο όνομα που έμεινε στην βρετανική δισκογραφική ιστορία, όπως και τα περισσότερα αυτής της σκηνής, χωρίς ούτε μια κακή κυκλοφορία είναι οι Slowdive. Πιστοί στην ισότητα του shoegaze όπου τα μέλη έχουν επαρκή αριθμό γυναικών με βάση την τρέχων πια τάση, η φωνή της Rachel εναλλάσσεται με του Neil και η μπάντα από το Reading κυκλοφορεί (στην Creation και πάλι) τα EPs ‘’Slowdive’’ και ‘’Holding Our Breath’’ και το άλμπουμ ‘’Just For a Day’’ μέσα σε 10 μήνες. Είναι η στιγμή που η εν λόγω εταιρεία θέλει να καρπωθεί αυτό που ξεκινάει να κερδίζει ακροατήριο και να κερδίσει αξιόλογο μερίδιο από τις υπόλοιπες ανεξάρτητες και την τότε όχι πολύ περιορισμένη πίτα από τις πωλήσεις. Έτσι πέρα από τις προηγούμενες κυκλοφορίες των Pastels, The Jesus and Mary Chain, Felt κ.ά. μέσα στο 1990 βγάζει στα ράφια τους Ride, Telescopes και Swervedriver ενώ κρατάει τους House of Love και προωθεί τους ολοκαίνουργιους Teenage Fanclub δίπλα στους Primal Scream για να ‘ναι μέσα σ’ όλα! Οι Slowdive κατάφεραν μετά από δυο γεμάτες δεκαετίες απουσίας να συνθέσουν το τέταρτο κι ομώνυμο δημιούργημά τους που στέκεται άξια δίπλα στα πρώτα τους πονήματα.

Μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα και στα όρια του ιδιώματος κινήθηκαν οι τρεις δίσκοι των Galaxie 500, ‘’Today’’, ‘’On Fire’’ και ‘’This is Our Music’’. Προερχόμενοι από την αντίπερα όχθη του ωκεανού, και με τη βοήθεια της Rough Trade έγιναν ελάχιστοι γνωστοί κυρίως λόγο και της μικρής χρονικά διάρκειας ως συγκρότημα από το 1987 ως το 1991. Σκηνή στην Αμερική δεν υπήρχε, όμως ήδη οι Sonic Youth και οι Dinosaur Jr. ανδρωνόντουσαν με όλο και περισσότερη χρήση distortion και feedback. Τα κολεγιόπαιδα από το Harvard βρήκαν μια ελάχιστη αναγνώριση στην Ευρώπη και ήταν καλεσμένοι δυο φορές στα John Peels Sessions.

Όταν τον Οκτώβριο του 1990 εμφανίζεται το ‘’Nowhere’’ των Ride, τα μίντια ελπίζουν ότι στα αγγελικά προσωπάκια τους θα βρουν επιτέλους την ανταπόκριση και την μεγαλομανία ενός συγκροτήματος που θα ανεβάσουν και θα ρίξουν ως φωτοβολία ή αλλιώς next big thing. Το κουαρτέτο από την Οξφόρδη είχε την ευκαιρία να βγάλει δίσκο με το πρώτο του demo και να καρπωθεί τον τίτλο του σημαντικότερου γκρουπ της χρονιάς με τα τρία EPs ‘’Ride’’, ‘’Fall’’ και ‘’Play’’. Κάτι ανάμεσα στις ποπ μελωδίες των Stone Roses, τη φασαρία των Sonic Youth και την χαρά των Soup Dragons οι Ride αλλάζουν τον ήχο τους, πετυχαίνουν με το ‘’Going Blank Again’’ και μένουν ζωντανοί λίγο περισσότερο απ’ ότι το ίδιο το shoegaze, το οποίο λίγο ακούμπησαν και περισσότερο μίσησαν γιατί τους πήρε στον πάτο μαζί του! Είναι η εποχή της άνθισης των club και του acid και οι κιθάρες αποκτούν μια ρετρό αισθητική στ’ αυτιά της βρετανικής νεολαίας.  Ο Andy Bell πάλεψε αργότερα για τον βιοπορισμό του μέσα στην Creation τόσο με τους Hurricane No.1 και με τη σουηδέζα γυναίκα του Idha, όσο και μετά αναγκαστικά ως μπασίστας (του πήρε ένα Σαββατοκύριακο για να βγάλει την ύλη) των Oasis και των Beady Eye

Ιδιαίτερα θετική στάση προς το σύνολο των shoegazing σχημάτων κράτησε από την αρχή ο Robert Smith των Cure. Η μουσική που δημιουργούσε ο ίδιος είχε πολλά κοινά χαρακτηριστικά μέσω της ιδιαίτερης dream pop ατμόσφαιρας και του σκοτεινού χαρακτήρα του. Εκείνο πρώτο μισό του ’80 όταν η Βρετανία βαλλόταν από ποπ σαχλαμάρες, υπήρχαν μερικοί δίσκοι που κάνανε τη διαφορά όπως αυτοί των Cure, των Television Personalities, των Siouxsie and The Banshees και των Echo and the Bunnymen που παρόλη την μη ομοιότητα με τον ήχο του shoegaze έδωσαν μερικές σπίθες έμπνευσης στους νεώτερους μουσικούς.

Ήταν η εποχή που μεσουρανούσε ο Michael Jackson και το άστρο του George Michael χωρίς τους Wham! ακολουθούσε από κοντά. Μπορεί τα περισσότερα ως σήμερα γνωστά ονόματα να ήταν το καταφύγιο των ανήσυχων αυτιών, όμως άλλοι όπως οι Charlottes αρκέστηκαν σε κυκλοφορίες χαμένες στο κενό ανάμεσα των δυο δεκαετιών. Καταξιωμένοι καλλιτέχνες περιορίστηκαν σε μια απλή αναφορά ότι είναι ωραίοι ήχοι για να συνοδεύσεις το φαγητό σου (David Bowie) και τα ελάχιστα δευτερόλεπτα φήμης εξανεμίστηκαν. Τι κι αν οι Cranes με το γοτθικό μινιμαλισμό τους και την Alison στα φωνητικά ηχογράφησαν το ‘’Wings of Joy’’ την ίδια στιγμή που οι Lush με τις Miki και Emma έφτιαχναν απανωτά στρώματα αιθέριων φωνητικών και συγχορδιών για το ‘’Spooky’’. Η εποχή ήταν αυτή που έκανε χώρο για το Grunge και τους Nirvana, για το Britpop και τη διαμάχη των φυλλάδων γύρω από μικρά κι εύηχα ονόματα όπως Oasis και Blur. Πώς να χτυπήσεις στίχους των Manic Street Preachers και της μικροαστικής τάξης όταν τα δικά σου φωνητικά είναι απλά μέρος της ενορχήστρωσης; 

Ακόμα και για τη νέο-ψυχεδέλεια του ‘’Taste’’ των Telescopes ήταν πολύ νωρίς, μόλις 1989, και για την εμπνευσμένη ευρωπαϊκή απόδοση των Nightblooms με το ομώνυμο του 1992 ήταν πολύ αργά. Μια παρένθεση στο χρόνο ήταν το shoegaze, τόσο όσο να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από την ποπ των Stone Roses στο πέρασμα της πιο χορευτικής φάσης των Happy Mondays και Primal Scream κι αμέσως μετά στη britpop των Verve και δεν συμμαζεύεται. Μετέπειτα κινήσεις σχηματισμού σούπερ γκρουπ όπως οι Mojave 3 με ολίγο από Americana είναι απλά ‘’Excuses for Travellers’’ αν και καθόλου ‘’Out of Tune’’, ενώ οι Lupine Howl αναζητούσαν ‘’The Bar at The End of The World’’ αφήνοντας οι μεν το όχημα των Slowdive κι οι έτεροι διωγμένοι από το αντίστοιχο αλλά λιγότερο δημοκρατικό των Spiritualized.

Από τη μεριά του ο εμβληματικός DJ του BBC John Peel φιλοξένησε ουκ ολίγες φορές συγκροτήματα όπως Cocteau Twins (4 φορές), The  Jesus and Mary Chain (6 φορές), Curve (3 φορές), My Bloody Valentine, Ride, Slowdive, Telescopes, Loop, Pale Saints, Lush,  Galaxie 500, Chapterhouse, Kitchens of Distinction, Boo Radleys, Teenage Fanclub, Seefeel, Flying Saucer Attack, Spiritualized, AC Acoustics, Brian Jonestown Massacre, Blonde Redhead κι άλλες 24 φορές τους Fall αλλά αυτή είναι μια ξεχωριστή περίπτωση μυθοπλασίας. Χωρίς ποτέ να αγγίξει πέρα από την επιφάνεια το shoegaze, ο John Peel αναγνώρισε την αξία και τη δυναμική του. Μέχρι εκεί ήταν όμως. Η παραπάνω αναφορά θα μπορούσε από μόνη της να αποτελέσει μια καλή αρχή ευρύτερης δημοσιότητας τόσο του πρώτου κύματος όσο και των μετέπειτα προεκτάσεων και νεκραναστάσεων. 

Αναρωτιέμαι αν χρειαζόταν κάτι τέτοιο όμως… Ποιος ο λόγος της αναμονής του τέταρτου δίσκου των My Bloody Valentine; Γιατί να επιστρέψουν οι Ride στις συναυλίες; Αλλάζει το κοινό; Μήπως προτιμάει τους A Place To Bury Strangers και τους Underground Youth; Δεν θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε ζωντανά τους Telescopes στα πλαίσια των 30ών γενεθλίων του ‘’Taste’’ όπως ήταν αναμενόμενο, ίσως απλά για να βγάζαμε τα συμπεράσματά μας. Αντί αυτού και για να είμαστε πάντα επίκαιροι, έχουμε μια ηχητική λίστα να περιπλανηθούμε και το αμερικανικό ντοκιμαντέρ ‘’Beautiful Noise’’ του 2014, με αυτά και με αυτά βγαίνει το καθημερινό οχτάωρο!

Τελικά ποτέ δεν θα μάθουμε αν τα παιδιά του shoegazing κοιτούσαν τα sneakers τους ή τα effect pedals που αράδιαζαν στη σειρά. Ελάχιστη σημασία έχει. Μια τεράστια ποσότητα δίσκων γεμάτοι σημαντικές πολύχρωμες συνθέσεις που άντεξαν τριάντα χρόνια περιμένουν καρτερικά να τις ανακαλύψετε. Κι αν μη τι άλλο, σήμερα ειδικά, δεν έχετε την δικαιολογία της έλλειψης χρόνου! Πήρατε μια ιδέα, τα υπόλοιπα θυμηθείτε τα ή ερευνήστε τα μόνοι σας.

SPOTIFY!