7 Ιαν 2014

octopus

Isn't it good to be lost in the wood
Isn't it bad so quiet there, in the wood
The winds it blows in tropical heat
The drones they throng on mossy seats
The squeaking door will always creep
Two up, two down we'll never meet
So merrily trip for good my side
Please leave us here
Close our eyes to the octopus ride!
(Clowns and Jugglers)

6 Ιαν 2014

dylan thomas' dubplate

Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light.
Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

5 Ιαν 2014

live 02/03

[13]

27 Δεκ 2013

16 Δεκ 2013

                                         send me to sleep...

gy!be & ph

28 Οκτ 2013

23 Οκτ 2013

9 Οκτ 2013

29 Σεπ 2013

24 Σεπ 2013

23 Σεπ 2013

12 Σεπ 2013

uk

3 Σεπ 2013

1 Σεπ 2013

Jandek_35Y

The Nihilist Spasm Band _ 45Y

29 Αυγ 2013

16 Αυγ 2013

Τὸ σκάκι

Ἔλα νὰ παίξουμε...
Θὰ σοῦ χαρίσω τὴ βασίλισσά μουἮταν γιὰ μένα μιὰ φορὰ ἡ ἀγαπημένη
Τώρα δὲν ἔχω πιὰ ἀγαπημένη
Θὰ σοῦ χαρίσω τοὺς πύργους μου
Τώρα πιὰ δὲν πυροβολῶ τοὺς φίλους μου
Ἔχουν πεθάνει ἀπὸ καιρὸ
πρὶν ἀπὸ μένα
Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε...
Ὁ βασιλιὰς αὐτὸς δὲν ἤτανε ποτὲ δικός μου
Κι ὕστερα τόσους στρατιῶτες τί τοὺς θέλω!
Τραβᾶνε μπρὸς σκυφτοὶ δίχως κἂν ὄνειρα
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε...
Κι αὐτὴ δὲν ἔχει τέλος ἡ παρτίδα...
Μανόλης Ἀναγνωστάκης - Τὸ σκάκι

Τ.Λ.

Και συχνά σχεδίαζα ταξίδια στο άγνωστο ή ονειρευόμουν να ζήσω υπέροχα
Και στάθηκα πάντα ανυπεράσπιστος μπροστά στους άλλους
Αμάρτησα – ονειρεύτηκα πολύ και έτσι ξέχασα να ζήσω. 
Τώρα ανεβαίνω σε μιαν άμαξα απ’ αυτές 
που διασχίζουν τον ύπνο μου και δραπετεύω

Ίσως η μεγάλη περιπέτεια μας περιμένει σε μια πάροδο που δεν της δώσαμε σημασία
Μόνο καμιά φορά μ’ ένα μυστικό που το ’χα μάθει από παιδί ξαναγυρίζω στον αληθινό κόσμο 
– αλλά εκεί κανείς δε με γνωρίζει – σαν τους θαυματοποιούς που όλη μέρα χάρισαν το όνειρο στα παιδιά 
και το βράδυ γυρίζουν στις σοφίτες τους 
πιο φτωχοί και από τους αγγέλους.