η αγάπη άργησε να φύγει...

Ότι κι λες έχεις δίκιο... ήσουνα μόνη σου κι ήμουνα μόνος, κι έτσι αφήσαμε το χρόνο να κυλήσει μέχρι που γεννηθήκαμε. Όχι εκείνη τη γέννηση την παλιά, την άλλη, όταν σε γνώρισα. Τότε που όλα άλλαξαν, πάντα έτσι δεν γίνεται... Αγάπη και ανεκτικός πόνος, φτώχεια και αναμενόμενος θάνατος. Μετά έφυγαν τα περιστέρια, ναι τα περιστέρια, τα χελιδόνια είχαν μυστηριωδώς εξαφανιστεί! Τα παιδιά μας κοιτούσαν τον άδειο ουρανό... Όλα θα μείνουν όπως εμείς τα αφήσαμε... Κενά και καμένα. Κληρονομιά που πιο πολύ κοστίζει να την αποκτήσεις παρά να την εκποιήσεις. Σαν τα πούπουλα που πολυκαιρισμένα θυμίζουν ότι κάποτε κάποιοι πετούσαν. Τι κρίμα να μην κρατούσαμε λίγο κερί να τα κολλήσουμε όλα μαζί στις πλάτες μας. Αλλά ήμουν ένας ρομαντικός ηλίθιος και μετά από μερικά χρόνια έπαψα να είμαι και ομιλητικός. Και όσο ο ήλιος κρύβονταν είχαμε πιθανότητες να φτάσουμε πιο μακριά και πιο ψηλά. Όμως μείναμε στο ίδιο μέρος όλον αυτόν τον καιρό. Τα χώματα μας βαρέθηκαν, η άσφαλτος λύγισε κάτω από τα σύγχρονα βάσανά μας, οι ιδέες μας δεν ενόχλησαν ποτέ κανέναν, δεν καταλάβαμε πότε ήρθαμε, θα το καταλάβουμε όταν θα φεύγουμε... Αλλά ήμασταν μαζί έλεγες. Κι όταν έφυγες έμεινα μόνος μου. Και η πλάτη μου δεν βαστούσε πια τα κερωμένα φτερά. Όσο κι αν παρατηρούσα τα ελάχιστά πουλιά την κίνηση δεν την έβρισκαν οι μυς μου. Ότι κι αν έλεγες είχες άδικο, αλλά δεν είσαι εδώ να στο φωνάξω. Να ξαναγίνω ομιλητικός. Να σε ξεναγήσω στο παλιό-καινούργιο μυαλό μου. Έφυγες μαζί με τα παιδιά, μου στέρησες αυτό που μου χάρισες για να ζήσω. Τώρα αρχίζω με την ηλικία μου κάπου στη μέση...

(πνίγομαι όμορφα ντυμένος)

...η ζωή μας κυλάει σε ρυθμούς που δεν ρυθμίζονται από εμάς, προχωράει σε ρεύμα που δεν ονειρευόμασταν, ατενίζει ορίζοντες που εκτείνονται μακριά από τις επιθυμίες μας, ανεβαίνει σε σύννεφα και κατρακυλάει ανάλογα με τους γονείς, τους εργοδότες, τους πολιτικούς, τους πρωταθλητές, τα παιδιά κι άλλους δυνάστες. Δεν είναι αυτό που πρέπει! Πεθαίνουμε με την ενηλικίωση!

Μάθαμε να ακούμε λίγα, να διαβάζουμε τίτλους, να παίζουμε για τη νίκη, να βάζουμε σημαιάκια σε χάρτες όταν πάμε διακοπές...

Δεν ξέρουμε να ακούμε μουσική έτσι ώστε να ξεχωρίζουμε τους ήχους και τις φωνές, αδυνατούμε να διαβάσουμε δυσνόητα κείμενα και ποίηση αλλοτινή, αθλήματα για εμάς δεν υπάρχουν εάν δεν διεκδικούμε πρόκριση και τίτλους, στις ξένες χώρες δεν πάμε σε μουσεία, δεν περπατάμε στα σοκάκια εκτός των τουριστικών οδηγών.

...κι έτσι τελειώνουν όλα προτού αρχίσουν, με την ενηλικίωση. Γιατί μέχρι τότε μας μάθανε να μην ψάχνουμε, να κάνουμε το σταυρό μας χωρίς καμία σύνδεση με το Θείο πνεύμα, να υπακούμε τις ορέξεις των κερδοφόρων δασκάλων, των βιοποριστών γονέων, των όμορφα ντυμένων αφεντικών, των συζύγων που αγωνίζονται για κοινωνική καταξίωση, των απογόνων που θα συνεχίσουν τον αέναο κι αστήρικτο αγώνα. Κι όλα για το χρήμα! αυτό και μόνο αυτό... Γιατί έτσι αγοράζεις τα καλύτερα πλαστικά παιχνίδια, αυτά που τα κατάλοιπά τους θα αποτελέσουν τα αρχαιολογικά ευρήματα μελλοντικών δεκαετιών. Ρούχα που ικανοποιούν τις ίδιες ανάγκες με πολλαπλάσιο κόστος. Αυτοκίνητα για να περάσεις πολύ χρόνο μέσα τους, αντί να το κάνεις με τους συνανθρώπους σου. Ερωτευμένα ζευγάρια που δεν βρίσκουν χρόνο για έρωτα. Εργασία που αποσκοπεί... δεν ξέρω!

...η ζωή μας κυλάει σε αλλόκοτους ρυθμούς που ρυθμίζονται από εμάς, τελικά! Υπεύθυνοι όχι μόνο για τη δική μας πορεία, αλλά και για τους επόμενους. Γιατί όταν πνίγομαι όμορφα ντυμένος κανείς δεν πρέπει να σηκώσει το κεφάλι του από τα σκατά...

απο τις 4 στις 5

...to be continued...

EINSTÜRZENDE NEUBAUTEN

Oct 30 2010	EINSTÜRZENDE NEUBAUTEN Fuzz, Athens, GR.
Oct 31 2010	AN EVENING WITH EINSTÜRZENDE NEUBAUTEN Auditorium Tecnopolis, Athens, GR.

Heaven or Hell? (Ronnie James Dio - R.I.P.)

Τετάρτη 7 Ιουλίου 2010
The Black Eyed Peas
Faithless
K.BHTA

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010
Fatboy Slim
The Ting Tings
DJ Shadow
White Lies
Garcia Plays Kyuss

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010
Massive Attack
SKA - P
Gogol Bordello
Yannis Agelakas
Martina Topley Bird

το μέλλον προσπέρασε...

...καμιά ελπίδα... καληνύχτα!

(άνοδος)

Ο άγιος κοίταξε ψηλά στη γη
τα σκουριασμένα σκαλοπάτια έβαψαν τα χέρια του
κι έτσι ήταν ταιριαστά με το ματωμένο πρόσωπο
αυτό που σαν αντίκρισε ο φονιάς
χαμήλωσε το βλέμμα
έστρεψε το μαχαίρι
κι έπαψε να σκέφτεται πως θα μας βλάψει...
Αλλά κάποια στιγμή
θα απαγορευτεί στους αγίους να μας επισκέπτονται.

(Κυριακή προς Δευτέρα)

πάνω στο τραπέζι έμεινε μονάχα μια πεταλούδα
έφυγε όταν έκλεισα την τηλεόραση
και τη θέση της πήρανε τα αποφάγια των αργιών
δεν με πονάει τώρα πια όταν βγάζω την πρίζα
το αυτοκίνητο ξέρει από μόνο του το δρόμο
κι ο ταμίας δεν σταματά να με ρωτά
αν θα ξεχρεώσω πριν ξεκουμπιστώ από δω πέρα

(επικερδές άθλημα)

αγόρια χωρίς πόδια

αγόρια που δεν θα κυλήσουν στα λασπωμένα χώματα

για παιχνίδι

αλλά για να βρουν δυο πέτρες

μια για να αναθεματίσουν την γριά που φεύγει

μια για να ρίξουν πίσω

στο ανοιχτό οικογενειακό μνήμα

που τόσο κοπιαστικά εξασφάλισε ο πατέρας.

μάζεψε υπάρχοντα, ήχους και γραμματόσημα

ανέβηκε στο σύννεφο που μόλις παρέδωσε η καθαρίστρια

ανίκανο να ανεχτεί το βάρος της μιας πλευράς του

το αγόρι χωρίς πόδια άφησε την παρέα του και την φαντασία του

να πετάξει απέναντι

εκεί που είδε τροχούς, καπνούς,

άκουσε πνιχτούς λυγμούς

μετά γιαούρτια και γραβάτες πνίγονταν σε φλόγες από μπουκάλια

καληνύχτα, άλλη μια νύχτα ξημερώνει

ο καπνός όμως έγινε τέφρα και μετά τους πλάκωσε.

(κι εμάς)

τα αγόρια χωρίς πόδια είναι αγόρια με όνειρα

κι όταν κλείνουν τα μάτια νομίζουν ότι όλα εξαφανίζονται

όπως θα έπρεπε,

έτσι γίνεται πάντα στις βραβευμένες ποιητικές συλλογές

όμως τότε τα παράθυρα άνοιξαν και μπήκατε εσείς,

χωρίς φώτα, φωνές, ελπίδες κι υποσχέσεις

δολοφονικές σημερινές ερπύστριες ασφάλτου

κι η γριά από πιο πάνω κλαίει για τα αγόρια της

που ποτέ δεν θα παίξουν ποδόσφαιρο.

05-05-2010

...εάν η κοπέλα ήταν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, από την πρώτη στιγμή της σύλληψης θα βρίσκονταν σε επαπειλούμενη άδεια... ακόμα κι εάν δεν συνέβαινε αυτό θα είχε την ελεύθερη βούληση να απεργήσει τέτοια ημέρα πανελλαδικής απεργίας... εργατική ισότητα!
...όμως ήταν υπάλληλος ιδιωτικού χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, το πρωί (προφανώς) λίγα λεπτά μετά το πέρας της αναγκαστικής παρουσίας τους θα χτύπησε το τηλέφωνο από το τμήμα προσωπικού για να καταγράψει τους απεργούς... εκφοβισμός στη γενιά των €800!
...και στη σειρά οι επόμενοι ρε! (το γνωστό φύγε εσύ κι έλα εσύ...)
...πτυχία, φροντιστήρια, άγχος για φθηνή καριέρα, κι όταν βρίσκεις το χρόνο να αποφασίσεις ότι θέλεις να κάνεις οικογένεια... καταλαβαίνεις!
τέρμα από ένα μπουκάλι που χρησιμοποιήθηκε με τον σωστό κατά ένα ηλίθια αναρχικό τρόπο!!!
...σε μία ημέρα με αναμενόμενα επεισόδια, με απεργιακές κινητοποιήσεις γιατί στο κέντρο της πρωτεύουσας ντάλα μεσημέρι μεσούσης πορείας κτλ... λειτουργούσε το τραπεζικό κατάστημα?
...ποιος υπεύθυνος είχε μέσα πελάτες κι εργαζόμενους?
...κι όταν ο οποιοσδήποτε σύζυγος αναζητήσει ευθύνες, πόσο θα κοστολογηθούν οι ζωές?

...ο χειρότερος έλληνας!

...άχρηστοι, αχρείοι.. αδυνατώ να σας χαρακτηρίσω... πρωθυπουργός να μας ξεγελάει, να μπλοφάρει, να ταξιδεύει, κι ίδιος να μην βρίσκεται μέσα στα παπούτσια του... ας νεκρανασταίναμε τον παππού ή τον πατέρα, ποια η διαφορά, δεν βρίσκεται εδώ... κανείς τους δεν βρίσκεται εδώ... ούτε για έναν καφέ! όταν την ίδια σου την οικογένεια (τις προάλλες είπε και την λέξη 'πατρίδα' και μετά αυτοανακηρύχθηκε 'σοσιαλιστής') την εκθέτεις στο παγκόσμιο ως σύγχρονος Μάρκο Πόλο, δεν ξέρω τι περιμένεις από εμάς... να αφήσουμε τα αδήλωτα σε ελληνικούς λογαριασμούς, να πληρώσουμε εισφορές και φορολογία, μόνο κανένας ανάπηρος πολέμου θα σου δώσει μέσω του λογαριασμού κοινωνικής αλληλεγγύης (μπουχαχα!) την σύνταξή του, και μετά η νύφη του θα τον βρίσει! ας βγει ο πενηνταοχτάχρονος να μας πει αγράμματους, άφραγκους, ανόητους, ανώμαλους να το ευχαριστηθούμε βρε παιδί μου! μην μας κοροϊδεύετε άλλο, παραδινόμαστε, όλα είναι χειρότερα? τότε πως βρήκατε μια ομάδα βόλεϋ αποτελούμενη από τρομοκράτες (με τι ευκολία 'δικάστηκαν' κι αυτοί), πως ο Ολυμπιακός πάει στην τετράδα του μπάσκετ, πως οι δύο αεροπορικές συγχωνεύονται, πως τα ομόλογα και τα γραμμάτια εξαντλούνται, γιατί μαλώνουν το ΔΝΤ με την ΕΕ ποιος θα μας αναλάβει... τι γίνετε ω ρε δω πέρα... ας πει ρε κάποιος στον Τζέφρι ότι διοικεί αλλοδαπούς ωσάν εξωγήινος!

"...και ακολουθώντας να γράφω δυστυχήματα αναντίον της πατρίδος και θρησκείας, οπού της προξενήθηκαν από την ανοησίαν μας και ‘διοτέλειά μας και από θρησκευτικούς και από πολιτικούς και από ‘μάς τους στρατιωτικούς, αγαναχτώντας και εγώ απ’ ούλα αυτά, ότι ζημιώσαμε την πατρίδα μας πολύ και χάθηκαν και χάνονται τόσοι αθώοι άνθρωποι, σημειώνω τα λάθη ολωνών και φτάνω ως την σήμερον, οπού δεν θυσιάζομε ποτές αρετή και πατριωτισμόν και είμαστε σε τούτην την άθλια κατάστασιν και κιντυνεύομεν να χαθούμεν».

...ναι στρατηγέ, εσείς κινδυνεύατε, εμείς χαθήκαμε (χαθήκαμε, δεν χανόμαστε!)... και φταίνε τα καθίκια οι στρατιωτικοί (που αντί να χτίζουν την άμυνά μας και να εκπαιδεύουν τα παιδιά μας, χτίσανε καριέρες και ρουσφετολογούνε!), φταίνε τα καθίκια οι θρησκευτικοί (που αντί να κηρύττουν αγάπη και συμπόνοια, θεωρούν τα κεριά μας λεφτά τους και παχαίνουν και παχαίνουν και παχαίνουν...), φταίνε τα καθίκια οι πολιτικοί (που αντί να αναλάβουν την νεκρή χώρα με ειλικρίνεια και να σηκώσουν τα μανίκια τους πρώτοι, μας είπαν ψέματα πάλι ('Λεφτά υπάρχουν') και μας κατέβασαν τα παντελόνια)... κι έτσι μείναμε εμείς ξεβράκωτοι, με ηθικό στο γεμάτο βόθρο μέσα, πολιτευόμενα κορόιδα να αναζητούμε τα φαντάσματα της δραχμής, της ρέγγας, των Σαντέ... ω ρε μαλάκα έλληνα με το νέο διεθνές και υπερ-δανεισμένο ήθος σου, καλά να πάθεις... καλά να πάθω!

(από τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη)