The Man Who Wasn't There (2001)

The Painted Bird (2019)

Mr. Nobody (2009)

burned island ("All is Well")

Mediterranean Nocturnes #21

melophobia : Mythos of Antipodes

Behind Her Eyes (2021)

“It's strange how different we all appear to who we really are.”

Chris Corsano & Bill Orcutt : “Made Out Of Sound”

 

https://billorcutt.bandcamp.com/album/made-out-of-sound

Δεύτερος χρόνος περιορισμών κι οι μουσικοί, άνθρωποι κι αυτοί, κλεισμένοι στα κουτάκια τους (διαμερίσματα και λοιπές μεταφορικές ερμηνείες κατά βούληση) κατέφυγαν στο μοναδικό “ασφαλή” τρόπο συνεργασίας: “Έλα Chris, λέει ο Bill στο τηλέφωνο, στείλε ρε μερικές ηχογραφήσεις στα drums, εγώ θα αυτοσχεδιάσω με κιθάρες από πάνω, σε διαφορετικά κανάλια μερικές φορές, έτσι για το γούστο!” Τεμπέλικες ροκιές και κρεσέντο διαρκείας, κάπως σαν ένα από εκείνα τα αυτοσχεδιαστικά live σε σκοτεινούς jazz χώρους, με καπνό και τσουγκρίσματα μπουκαλιών με αλκοόλ άνω του 0%. Οι ίδιοι το αποκαλούν “not-not-jazz”. O Chris Corsano στη Νέα Υόρκη, ντράμερ με τεράστια δισκογραφία δυο δεκαετίες τώρα και ο Bill Orcutt στο Σαν Φρανσίσκο, κιθαρίστας άλλοτε των Harry Pussy, περισσότερο παλιός αλλά το ίδιο δημιουργικός κι αυτός, περιδιαβαίνουν στους άδειους δρόμους των blues, jazz, post rock και φτιάχνουν ένα τζαμάρισμα άξιο να σε κρατήσει μακριά απ’ τις οθόνες και κοντά στο όνειρο της αυτοσχεδιαστικής “κανονικότητας”.

Mediterranean Nocturnes #20

The Father (2020)

Η ζωή σου. Κι αυτού που σου την έδωσε. Επιλογές της ατυχίας ενός μυαλού που παιδεύτηκε να παραμείνει οξύ, γέρασε και τώρα κλαίει, μπροστά σε θύμησες και αστοχίες σκέψεων. Ο πατέρας.

Medianeras / Sidewalls / Μεσοτοιχίες (2011)

Το παραμύθι της μοναξιάς ανάμεσα σε άσχημα κτήρια και ανθρώπους που δεν ζουν δίχως ηλεκτρικό. Μία πρωτεύουσα άσχημη και καταθλιπτική, που οι κάτοικοι την μισούν όπως όλες τις άλλες. Κι ένα βιβλίο, παιδικό, που χρόνια τώρα σου κρύβει τον άνθρωπο (σου), ψάχνεις - ψάχνεις, άλλα πράγματι έψαχνες;

Fúsi (2015)

Σε μια γωνία. Για πάντα. Διάλειμμα, ακούς τη μαμά, τον έρωτα. Διάλειμμα. 

Επιστροφή. Σε μια θέση. Για μακριά. Διαφορετικός; Εσύ ή Αυτή/Αυτοί;

Πολύτιμο χαμόγελο. 

melophobia : The Past Days are Left Behind

(The) Unknown Artist & Melophobia | Μελωφοβία - Stars Die, Tonight

Dimitris Tsironis - Candles (Splat Records / USA)

Death to 2020 (2020)

Αγγλικοί σαρκασμοί και Αμερικάνικοι Χλευασμοί.

Μία δόση χιούμορ σε μια χρονιά που όλοι θέλουν να ξορκίσουν.

Μια χρονιά που επαναλαμβάνεται στην επόμενη.

Είναι νωρίς για το sequel.

Howl (2010)

Ουρλιάζει; Βρίζει; 

Θεοποιήθηκε; Διαφημίστηκε;

Μία δίκη, ένας δημιουργός.

The Secret Life of Walter Mitty (2013)

Beautiful things don't ask for attention.

Mediterranean Nocturnes #19

Daughters of the Dust (1991)

Fukushima 50 (2020)

Raya and the Last Dragon (2021)

Είναι μπλε, πετάει - κολυμπάει - βγάζει φωτιά και πιστεύει στους ανθρώπους και στην καλοσύνη. Μπορεί να σε πιστέψει, μπορεί να σε απογειώσει, να δοκιμάσει το καυτό φαγητό σου και να σε κάνει να πας στην τελευταία άκρη του τελευταίου ποταμού.

(Γαλάζια δράκαινα, κόρη πολεμίστρια, ταξίδι στην αρχαιότητα των ονείρων και της πίστης στον άνθρωπο.)

Minari (2020)

Το όνειρό σου - Το όνειρό της

μεταξύ τους απόσταση: πολλά εκτάρια γης δίχως τσιμέντο

Nocturne (2020)

Είναι η δική σου ζωή, η δική σου συναυλία, η δική σου στιγμή πάνω στη σκηνή.

Μην την σπαταλήσεις παίζοντας τη μουσική κάποιων άλλων για να ευχαριστήσεις κάποιους άλλους.

Sound of Metal (2019)

Τα θεωρώ όλα δεδομένα. Θα είμαι για πάντα νέος. Θα ακούω για πάντα δυνατά μουσική. Θα παίζω για πάντα δυνατά μουσική. Θα ενδιαφέρομαι για πάντα μόνο για μένα. 

Έχω περάσει δύσκολα, σταμάτησα τέσσερα χρόνια πριν, όταν άρχισα με σένα. Τώρα πρέπει να μάθω ότι δεν θα κάτω τα πάντα για πάντα όπως θέλω και δεν θα είσαι για πάντα με μένα.

melophobia : Pseudo​-​Cosmos

The Diving Bell and the Butterfly (2007)

Life of Pi (2012)

Δυο ιστορίες να διαλέξεις.

Θα πιστέψεις;

αλλιώς:

3.1415926535 8979323846 2643383279 5028841971 6939937510 5820974944 5923078164 0628620899 8628034825 3421170679 ...

The World's Fastest Indian (2005)

Burt Munro

Περισσότερα από 200 μίλια την ώρα;

(320 χλμ δηλαδή;)

Αρκεί να θες να κάνεις κάτι μεγάλο. Όλη τη ζωή σου.

1tracktape - contemporary dilemma

Whispering carelessly

Hali Palombo - Cylinder Loops (Astral Editions, 2021)

Κύλινδροι; Μουσική σε κυλίνδρους; Έναν αιώνα μετά;

Επεξεργασία. Χρήση ως πρώτη ύλη. Φωνές απ' το άγνωστο και μακρινό παρελθόν. Θόρυβος και φθορά. Μικρά ηχητικά κατασκευάσματα. Με σκοπό την αναδρομή σε άγνωστους κι αγνώριστους ήχους. Δεν χορεύονται αν και μέρος τους φτιάχτηκε για χορό, (τότε). Δεν τραγουδιούνται, αν και μέρος τους δημιουργήθηκε για τραγούδι, (τότε). Ανακατασκευές της Hali Palombo (τώρα), από το αρχείο της βιβλιοθήκης ηχητικών κυλίνδρων της UCSB. Δοκιμάστε πριν περάσει άλλος ένας αιώνας.

I Am Mother (2019)

Μεγαλώνεις. Ότι είναι γύρω σου είναι "μητέρα". Απ' ότι κι αν αποτελείται. Κάποια στιγμή μαθαίνεις / ακούς / βλέπεις ιστορίες, απ' αυτές τις "έξω". Ρωτάς, έτοιμες απαντήσεις, όλες οι απαντήσεις δεν είναι για σένα απαντήσεις. Μηχανικά μέρη κι αμήχανες σκέψεις. Ένα λατομείο ιδεών μετά το τέλος.

Freedom Writers (2007)

 

Μπορείς αν έχεις όραμα. Αλλάζει η σειρά των ανθρώπων, φεύγουν, έρχονται και παραμένουν οι άνθρωποι. Πραγματική ιστορία. Ένα μάθημα πολύ πριν την αποφοίτηση. 

Mediterranean Nocturnes #18

(The) Unknown Artist : "Ethical Waves (Permutations)"

1tracktape: memories & nightingales

On this Full Moon of February 2021, we go back to the first nature / field recording session. When it all started, a...

Posted by 1tracktape on Friday, February 26, 2021

Κατάσταση Κινδύνου, 20-21 φτου (και) δεν βγαίνω

Κλεισμένος στο σαλόνι σου, δυνατή τηλεόραση, προσπάθεια επιβίωσης σε κατάσταση κινδύνου και τότε ξαφνικά σαν κεραυνοβολισμός εσωτερικής φιλοσοφίας σε μπερδεύει η ποδοσφαιρική ιαχή "σαρβάιβορ!". Γυρνάς, λες στον εαυτό σου, ρε συ παίζουν ακόμα τον Rocky Balboa στην τηλεόραση; Σε κοιτάνε περίεργα. Τους λες για το Eye of the Tiger αλλά έχουν αλλάξει πλευρό και σχολιάζουν ότι ακόμα κι αυτή η αλυσίδα θα 'ναι κλειστή αυτή την εποχή. WTF! Τι να εξηγήσεις τώρα; Έτσι κι αλλιώς ούτε εσύ δεν θα σε καταλάβεις αυτή τη φορά. Αντίδραση - Αντίδραση το μόνο που θα κάνω, ο πιο απλός και τετριμμένος στίχος ομοιοκαταληξίας κι όλα είναι ίδια άμα δεν τα πας. Σ' ένα Punk καταφύγιο με Metal μαξιλάρι, όπου το καρότο είναι μυτερά ακονισμένο και πιο επικίνδυνο απ' το μαστίγιο.

Madlib & Four Tet - Sound Ancestors

Του πήρε τόσο καιρό; Έχει τόσες πολλές δειγματοληψίες που δεν το καταλαβαίνω; Είναι ποπ; Είναι και hip, έχει και hop(e); Έχει χορευτικό ρυθμό; Τα φωνητικά ποιανών είναι; Είναι σημερινό rap; Eίναι πραγματικό beat-making; Μόνος του το έκανε; Έτσι είναι η σημερινή electronica; 

Έτσι ήταν πάντα, γεμάτη νωχελικές εκπλήξεις, φωνές που ξεπεταγόντουσαν κι έφευγαν κι εσύ γύρναγες λιγάκι προς τα ηχεία προσπαθώντας να θυμηθείς από ποιο συρτάρι βγήκε αυτό το δευτερόλεπτο, ενώ ήδη ο χρόνος κι οι πηγές κυλούσαν γρηγορότερα κι από τις (φανταστικές) 33 κι ένα τρίτο στροφές το λεπτό. Ο Kieran Hebden (της Four Tet φήμης) εκμεταλλεύεται στο έπακρο την καραντινάτη περσινή χρονιά κι απ' την άνεση του προσωπικού του χώρου ενορχηστρώνει (editing) τα samples και τα φωνητικά ψιθυρίσματα του Madlib. Παίρνει καμιά κατοσταριά αυθεντικές συνθέσεις κι ιδέες του σταρ και πολλαπλάσιες άλλων και ολοκληρώνει το Sound Ancestors, σαν μια μικρή παρένθεση μιας δύσκολης συνέχειας των Beat Konducta. Όμως είναι 2021 και αν μη τι άλλο μέχρι κι ο Stuart A. Staples ξέρει ότι  You'll Have to Scream Louder!

melophobia - T3 (lathe cut vinyl)

σύγχρονο δίλημμα | contemporary dilemma

 Έλληνες συνθέτες του 21ου αιώνα. 30 Δεκ '20

Μία ψηφιακή συλλογή με νέες συνθέσεις Ελλήνων μουσικών της "πειραματικής" σκηνής. 

https://1tracktape.bandcamp.com/album/blue-series-dec-30-contemporary-dilemma

The best experimental albums of 2020

Τα καλύτερα πειραματικά album του Είκοσι Είκοσι, μια χρονιά (όχι) σαν όλες τις άλλες.

Τι χρονιά κι αυτή; Κι η περασμένη κι η επόμενη, όλες κάτι έχουν, αλλά σ’ αυτήν την άτιμη μείναμε μέσα περισσότερο απ’ όσο περιμέναμε. Ή μήπως όχι; Ή απλά μεγαλοποιούμε αυτά που περάσαμε και μας φαίνονται χειρότερα απ’ την πραγματικότητα;

Ψάχνοντας στην πρόσφατη μνήμη για τους δίσκους που άκουσα περισσότερο μέσα στο διπλό είκοσι δεν κατάφερα να θυμηθώ ούτε έναν από το πρώτο τρίμηνο! Αντίθετα, χρειάστηκα αρκετή προσπάθεια για να περιορίσω τις επιλογές μου στις δύο ώρες για το τελευταίο ενιάμηνο.

Εν αρχή ήταν τα φαντάσματα νούμερο 5 κι 6 των Nine Inch Nails. Ορχηστρικά θέματα σε δωρεάν διάθεση στα κενά μεταξύ των αμέτρητων κινηματογραφικών δουλειών του Trent Reznor. Αυτός κι αν ήταν πολύ-γραφότατος, από Watchmen μέχρι Disney έπαιξε ενώ επανακυκλοφόρησε και τα Quake & Social Network σε βινύλιο. Οι Duma (Darkness in Kikuyu) από το Ναϊρόμπι μπλέκουν σε απόλυτα lo-fi καταστάσεις ένα αργό techno με αρκετό μπάσο παρμένο απ’ το metal παρελθόν τους και φτιάχνουν μία μίξη για τους αργόσχολους που αρέσκονται στη δημιουργία νέων genre ετικετών!

Η περίπτωση Cheryl Stelli είναι μοναδική αλλά και τόσο της εποχής. Με προβολή της αντρόγυνης κατάστασης του/της καλλιτέχνη, τα κομμάτια που παράγει κατά δεκάδες είναι ένα mash-up της σύγχρονης ποπ κουλτούρας τόσο σαν μια μείξη ήχων όσο κι αντιλήψεων. Οι Carrom απ’ τον Καναδά φτιάχνουν φανταστικά προϊστορικά ηχοτοπία και ταξιδεύουν με τις κασέτες και τα κολλάζ τους σ’ όλες τις ηπείρους.

Με την Patricia Taxxon δεν μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος ότι τα ‘χεις ακούσει όλα. Καθημερινές αποτυπώσεις της ψηφιακής της πολυγλωσσίας βρίσκονται στο Bandcamp. Κάτι που δεν ισχύει με την Chelsea Wolfe, που μεταμορφωμένη σε Mrs. Piss ξεχνάει το ιντριγκαρισμένο και σεταρισμένο εαυτό της κι αφήνεται ελεύθερη να ροκάρει στα επίπεδα του ηλικιακού 50% της.

Από τη μεριά των Magik Markers ‎είναι αρκετό ότι γράψανε τον ύμνο της χρονιάς. Ενώ ο Oneohtrix Point Never δίνει άλλη μια γεύση της κουνημένης μαγείας του κι αναρωτιέσαι σε πιο παράνομο υπόγειο κλαμπ ακούστηκε άραγε αυτός ο δίσκος στο έτος των απαγορεύσεων.

Η κολεκτίβα των Praed Orchestra! βρήκε έμπνευση στην απύθμενη μουσική ιστορία και τους ρυθμούς της Αιγύπτου. Κατάφερε προς το τέλος του έτους να παρουσιάσει έναν τριπλό δίσκο που θα έδινες τα πάντα ν’ ακούσεις ζωντανά, κατά προτίμηση σε κάποια έρημο!

Στις καταστάσεις που είναι συνηθισμένος να εκφράζει ο William Basinski δεν θα μπορούσε παρά και πάλι να ηχογραφήσει ένα τεράστιο συναισθηματικό ηχομοτίβο επαναλήψεων και θλίψης. Περίπου κάτω από την ίδια ομπρέλα έμπνευσης, αλλά με περίσσιο μπάσο, κιθαριστικά drone και πινελιές ελεγχόμενου θορύβου ο Merzbow συνεργάστηκε για άλλη μια φορά με τους Boris και τα καταφέραν τα παλιόπαιδα να μας σηκώσουν τα φρύδια πάλι.

Μην ξεχνάμε ότι οι δυο κασέτες των Naujawanan Baidar κυκλοφόρησαν τα περασμένα έτη, αλλά να που φέτος είχαμε χρόνο και τις ακούσαμε μέσα από την επανακυκλοφορία τους σε διπλό δίσκο. Αν μη τι άλλο, το διπλό εικοσάρι και οι εμπειρίες της απομόνωσης έδωσε έμπνευση και βήμα σε καλλιτέχνες όλης της υφηλίου και σε εμάς εδώ, στη λατινική χερσόνησο που εξόκειλε στην Ευρώπη, να τις ανακαλύψουμε!

Best 2020 Albums (ανά ημερομηνία κυκλοφορίας)

• Nine Inch Nails ‎– Ghosts VI: Locusts (26 Μαρτίου 2020)
• Pink Siifu ‎– Negro (08 Απριλίου 2020)
• Carrom ‎– Alter-Destinies (01 Ιουνίου 2020)
• Naujawanan Baidar ‎– نوجوانان بیدار = Naujawanan Baidar (2018/2019 Reissue: 18 Ιουνίου 2020)
• Patricia Taxxon ‎– Gelb (28 Ιουνίου 2020) & Heaven’s Sun (15 Νοεμβρίου 2020)
• Duma ‎– Duma (07 Αυγούστου 2020)
• Cheryl Stelli – Living Aloud (15 Αυγούστου 2020)
• Mrs. Piss ‎– Self​-​Surgery (24 Σεπτεμβρίου 2020)
• Magik Markers ‎– 2020 (23 Οκτωβρίου 2020)
• Oneohtrix Point Never ‎– Magic Oneohtrix Point Never (30 Οκτωβρίου 2020)
• Praed Orchestra! ‎– Live In Sharjah (09 Νοεμβρίου 2020)
• William Basinski ‎– Lamentations (13 Νοεμβρίου 2020)
• Boris with Merzbow ‎– 2R0I2P0 (11 Δεκεμβρίου 2020)

The Greatest Greek Experimental Releases - Records of 2020

 Θέλω να με εκπλήσσει ο ηχογραφημένος ήχος. Να με κάνει να του δίνω όλη την προσοχή μου. Να αποκαλύπτει νέα ηχοστρώματα κάτω απ' την επιφάνεια. Εν μέρη να είναι κλασικός και να καταλαβαίνω ότι θα τον ακούσω κι άλλες φορές τόσο φέτος όσο και τα επόμενα χρόνια. Να μπορώ να ξεχωρίσω τον τίτλο του μέσα από τις αναρίθμητες προηγούμενες κι επόμενες κυκλοφορίες. Κι εκεί που ακούω τις συνθέσεις ν' αναρωτιέμαι αν αυτό εμπίπτει στην ταμπελίτσα του ατμοσφαιρικού, του παραδοσιακού, του ροκ ή του θορύβου. Θέλω ο μουσικός να φτάνει ότι όργανα χρησιμοποιεί πέρα από τ' άκρα που εγώ μπορώ να ορίσω. Θέλω να θυμάμαι το 2020 για την κυκλοφορία τόσο πολλών καλών δίσκων Ελλήνων μουσικών πειραματιστών.

Dimos Vryzas - "Really Short and Tonal"

https://dimosvryzas.bandcamp.com/album/really-short-and-tonal

Stelios Mihas & Yannis Despotakis - "Roots & Wings"

https://4d-studio.bandcamp.com/album/roots-wings

Agamemnon Moustakas, Perseas Rizos & Stephanos Chytiris - "Tragelaphus"

https://agamemnonmoustakas.bandcamp.com/album/tragelaphus

Vassilis Roupas - "The Piano Album"

https://vassilisroupas.bandcamp.com/album/the-piano-album

Byron Katritsis - "Quarantine"

https://byronkatritsis.bandcamp.com/album/quarantine

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : Good Morning, Vietnam (1987)

Ένας ραδιοφωνικός DJ στην υπηρεσία του Αμερικανικού στρατού πολλές χιλιάδες μίλια μακριά απ' τα πάτρια εδάφη. Μουσική των 60s, πύρινος και καυστικός λόγος από την εποχή που οι βόμβες πέφτανε και τις έβλεπες και οι DJ ήταν μέσα στο στούντιο, ηχομονωμένοι αλλά καθόλου απαξιωμένοι!  

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : Trainspotting (1996)

Τέλεια Τραγούδια:

"Born Slippy NUXX" (Underworld)

"Trainspotting" (Primal Scream)

"Lust for Life" (Iggy Pop, David Bowie)

"Nightclubbing" (Iggy Pop, David Bowie)

"Perfect Day" (Lou Reed)

"Deep Blue Day" (Brian Eno, Daniel Lanois, Roger Eno)

"Atomic" (Blondie song - Sleeper)

"Temptation" (New Order)

"Mile End" (Pulp)

"2:1" (Elastica)

"A Final Hit" (Leftfield)

Τέλειος Συγγραφέας:

 Irvine Welsh

Τέλειοι Πρωταγωνιστές:

 Ewan McGregor

Ewen Bremner

Jonny Lee Miller

Kevin McKidd

Robert Carlyle

Kelly Macdonald

Tέλεια Συνέχεια:

T2 Trainspotting (2017)

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : Juliet, Naked (2018)

Ναι! Το "Naked" σημαίνει γυμνό ηχητικά. Κάτι σαν εκείνη την έκδοση του "Let It Be". Δεν έχει σχέση με το γυμνό σώμα μιας γυναίκας! Ο Nick Hornby δημοσιεύει το 2009 το βιβλίο αυτό, 14 χρόνια μετά το "High Fidelity" όπου το μόνο κοινό είναι ότι τυπώθηκε πάλι σε χαρτί (ουάου!). O Tucker Crowe, ένας μουσικός χαμένος εδώ και δυο δεκαετίες, ίνδαλμα για τον πρωταγωνιστή, υπάρχει ακόμα κι ο δίσκος της καριέρας του κυκλοφορεί διαφορετικά...  Το θέμα είναι τόσο αγαπητό και κυλάει με τέτοια χαρά που πραγματικά αναρωτιέσαι πως γίνεται ο ίδιος άνθρωπος να έγραψε και δεύτερη καλή ιστορία; Συμβαίνουν αυτά στη μουσική και στη λογοτεχνία και στον κινηματογράφο μερικές φορές!

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : High Fidelity (2000)

Είναι όλα αλήθεια. Για μερικούς από εμάς έχει την ίδια βαρύτητα το όνομα των Beta Band και των Velvet Underground. Απολαύσαμε το ίδιο το βιβλίο (στην αγγλική) όσο και τις ατάκες στο κινηματογραφικό πανί (το είδαμε και εκεί). Αλλάζουμε κάποιες φορές σειρά στους χιλιάδες δίσκους μας. Γνωρίζουμε απέξω που βρίσκεται τι. Αγοράσαμε κάποιους πάνω από μία φορά! Θυμόμαστε με βάση σημάδια της ζωής μας μερικούς απ' αυτούς και μετράνε τα βιβλία, οι δίσκοι και οι ταινίες... και δεν είναι καθόλου ρηχό αυτό.

“You don’t have it? That’s perverse! Don’t tell anybody you don’t own fucking Blonde on Blonde— it’s gonna be okay.”

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : Love & Mercy (2014)

Όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα. Από τις στιγμές της καλλιτεχνικής μεγαλοφυίας και δημιουργίας του Pet Sounds το 1966 (δίσκου που άλλαξε την ποπ μουσική για πάντα και παραμένει σημείο αναφοράς σύνθεσης και παραγωγής) μέχρι τη συνεχή ''θεραπεία'' στα 80s του Brian Wilson. Τα δυο απόλυτα αριστουργήματα απ' τον ίδιο συνθέτη: "God Only Knows" & "Good Vibrations" θα είναι για πάντα στη χρονοκάψουλα της μουσικής ιστορίας.

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : What We Started (2017)

Δεκαπέντε χρόνια συνεχή residency στα decks του Space, Ibiza. Ο DJ που έκανε γνώριμο το house έξω απ' τα υπόγεια club του Chicago. Αυτός που έπαιζε με την ίδια χαρά σε 15χρονά παιδάκια των ανοιχτών festival και σε prive party πολυεκατομμυριούχων χρηστών στα Ελληνικά κι Ισπανικά νησιά. Carl Cox μαζί με DJ Tiesto (στην ιστορική συναυλία της έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004), Paul Oakenfold κ.ά. στην ιστορία της μεταπήδησής της χορευτικής μουσικής και της εξέλιξης των DJ. 

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : Yesterday (2019)

 

Στο φανταστικό σενάριο ότι μια διακοπή ρεύματος σ' ολόκληρο τον πλανήτη κάνει τους κατοίκους του να πάψουν να θυμούνται τους Beatles και τα τραγούδια τους έρχεται αυτή η ταινία να καλύψει το κενό. Είναι ικανή η μουσική των τεσσάρων Άγγλων να κερδίσει το ακροατήριο ακόμα και μετά από μισό αιώνα; Μπαίνει κάπου κι ένα θέμα ηθικής και χωρίς να διδάσκεται τίποτα ιστορικό είναι πολλά τα σημεία αυτής της υπόθεσης που αναδεικνύουν το έργο του συγκροτήματος ακόμα κι αν ένας μόνο άντρας θυμάται τα λόγια και τη μουσική τους.

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : Jimi Hendrix (1973)

Έγινα ενήλικος κι αποφάσισα να μην ξανακουρδίσω κιθάρα. Αν δεν μπορείς να πλησιάσεις έστω μέρος των μουσικών ικανοτήτων αυτού του ανθρώπου ασχολήσου με κάτι άλλο! Τρία χρόνια μόλις μετά τον θάνατό του τεράστιου κιθαρίστα το μουσικό αυτό ντοκιμαντέρ ξεκινάει με την εμφάνισή του στο Monterey Pop Festival του 1967 και καταγράφει σ' όλη τη διάρκειά του την πορεία του με αποσπάσματα από Woodstock, Isle of Wight, Filmore East μέχρι το 1970. Παράλληλα μουσικοί όπως οι Pete Townsend, Eric Clapton, Lou Reed, Mick Jagger κ.ά. παρουσιάζουν με απλό τρόπο το μεγαλείο του Jimi Hendrix. Αν είναι να δείτε μόνο μία ταινία και να ακούσετε μόνο έναν από τους μη-επίσημους τρεις δίσκους του, μείνετε εδώ. Τίποτα δεν έχει επαναληφθεί από τότε και κανένας δεν μπορεί να ξεπεράσει το σοκ αυτών των εκτελέσεων και της δυναμικής του Jimi. Πλήρης σεβασμός στον μεγαλύτερο καλλιτέχνη-μουσικό του περασμένου αιώνα.

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : The Last Waltz (1978)

 

Μαεστρία μουσικών, σκηνοθέτη και φίλων. Μαγεία των 70s.

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : The Man Who Fell To Earth (1976)

Κάπου στα 10 μου χρόνια ξεφυλλίζω την εφημερίδα που ποτέ δεν σταμάτησε να αγοράζει ο πατέρας μου ακόμα και στα χρόνια του διαδικτύου και συνεχίζει πιστός στο έντυπο χωρίς να ξεχνάει να επισκέπτεται καθημερινά και τις ψηφιακές εκδόσεις, και πέφτω στο τηλεοπτικό πρόγραμμα. Συνήθως δεν στεκόμουν εκεί παρά μόνο αν είχε κάπου κάτω αριστερά ένα ασπρόμαυρο καρτούν τριπλό καρέ, Σνούπυ αν θυμάμαι καλά ή Γκάρφιλντ. Εκείνη τη μέρα είδα τον David Bowie να κοιτάει με τα διαφορετικά του μάτια κι από κάτω την αναφορά στην ταινία που παιζόταν στην τηλεόραση εκείνο το βράδυ. Το βίντεο τροφοδοτήθηκε με άδεια κασέτα και το τηλεκοντρόλ χρησιμοποιήθηκε και τις δυο φορές που διακόπηκε η διάρκειά της. H εικόνα του Bowie, οι ήχοι του Stomu Yamash'ta κι αγάπη για τ' άστρα κι ότι κρύβεται μακρύτερα με κάνανε να μην το ξεχάσω ποτέ εκείνο το βράδυ.

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : Devil at the Crossroads (2019)

Υπάρχουν σταυροδρόμια κι υπάρχουν αποφάσεις. Μία είναι να μην αποφασίσεις. Να πάρεις τον δρόμο τους. Αυτόν που σου λένε ότι δεν μπορείς να τραγουδήσεις. Να χρειαστούν δεκαετίες για να 'ρθει κάποια συνδρομητική σειρά που θα σου δώσει μερικές στιγμές δόξας μετά τη διασκευή του μοναδικού τραγουδιού σου που επέζησε απ' τα χρόνια σου. Κι όλο αυτό επειδή νομίζουν ότι πούλησες την ψυχή σου! Γελοίοι μηρυκασμοί από δαύτους κι εκείνους που αδειάζουν παγκάρια και τραγουδάνε gospelιές με τουρλού και φρουφρού κι αρώματα βρόμης και σίκαλης. Τυχαίες στιγμές που παίρνουν μεγάλη αξία μέσα απ' το πέρασμα αυτού του διαβολεμένου (φτου!) χρόνου...

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : Apocalypse Now (1979)

Η σχέση των τεχνών είναι μερικές φορές τόσο μπερδεμένη που αδυνατείς να τραβήξεις την άκρη του μίτου και να ξεμπλέξεις τις εικόνες απ' τις λέξεις και τους ήχους. Δεν πρέπει σ' αυτή την περίπτωση. Σε όλη τη διάρκεια ο ήχος πρωταγωνιστεί, είναι το μαξιλάρι να πιαστείς από τις βίαιες σκηνές και να πας παραπέρα, να αγγίξεις τη φιλοσοφία του σκηνοθέτη και τη θρησκευτική υποταγή των συμμετεχόντων στο έργο αυτό. Μια ψυχολογική εντροπία μέσα απ' τα σκοτάδια των υπεράνθρωπων διπλανών μας. 

Μουσική του πατέρα Carmine Coppola μαζί με Wagner, Jimi Hendrix, The Doors, Creedence Clearwater Revival, Jefferson Airplane, Beach Boys, Rolling Stones και κάποιες από τις αποκλειστικές συνθέσεις του David Shire που στο σύνολό τους ακούστηκαν αρκετές δεκαετίες μετά. Ένα παραισθησιογόνο κράμα αναλογικών συνθεσάιζερ και εξαιρετικής ηχητικής καταγραφής των σκηνών. Απολαμβάνεται και με κλειστά τα μάτια (για τους λάτρεις και τους λιγόψυχους) στην έκδοση των 200 λεπτών του 2001!

Οι καλύτερες μουσικές ταινίες / ντοκιμαντέρ : Control (2007)

 

Τι περιμένεις να δεις; Έχει ξαναγίνει (κινηματογραφικά) στους Doors, θυμάσαι; Δεν αντέχει το όνομα μεγάλη ανάλυση. Είναι δεδομένο. Μένει η παρακαταθήκη του μπάσου, των στίχων, της υποκρισίας όλων ότι το βλέπανε να 'ρχεται και κρατούσαν σημειώσεις οι μετά Ian προφήτες. Το μόνο που φαινόταν ήταν ότι ο ίδιος δεν πρόλαβε να χτίσει τον κόσμο του, τα τείχη του. Πέρασε απ' τη θαλπωρή της οικογένειάς του, σε μια αδιάφορη εργασία κι αμέσως σε μια οικογένεια που έχτισε γρήγορα κι αυτός, αλλά δεν βρήκε τη θαλπωρή που 'ψαχνε. Και μετά τόσο γρήγορα μπήκε στη θέση του Ziggy και των beatnik. Πήρε σειρές απ' τα βιβλία του τοίχου και νότες απ' τους δίσκους που κουβαλούσε στο δωμάτιο και βάφτηκε τα χρώματα του πολέμου και της δημιουργίας, λευκό και μαύρο.

Κατά τη διάρκεια της ταινίας ακούμε ξώφαλτσα λίγα πράγματα για την μπάντα και τις φάσεις της σαν ένα soundtrack της επταετίας του ζεύγους Ian & Deborah Curtis. Ο γάμος τους ήλθε ένα χρόνο πριν παρευρεθούν στη συναυλία των Sex Pistols όπου ο Ian προσφέρθηκε να βάλει τα ποιήματα και τη φωνή του στις υπηρεσίες των Bernard Sumner & Peter Hook. Τα υπόλοιπα είναι μια ιστορία που κράτησε 4 χρόνια και μας απασχολεί άλλα 40.